Kizlar Kaitesi: Το άγνωστο “Ζάλογγο” του Πόντου (vid)

Η περιοχή του Δυτικού Πόντου και ιδιαίτε­ρα της Πάφρας αποτελούσε νευραλγικό για τους Τούρκους σημείο και έπρεπε να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να τους εξισλαμίσουν και επειδή δεν το πέτυχαν σκέφθηκαν να τους απαγορεύσουν να ομιλούν την ελληνική γλώσσα και έτσι χάνοντας την ελληνική λαλιά τους θα ήσαν εύκολη λεία στα χέρια των ντερεμπέηδων και για το λόγο αυτό χρησιμοποίησαν εναντίον τους τα όσα καταχθόνια σχέδια είχαν κατά νου και για να επιτύχουν τον σκοπό τους χρη­σιμοποίησαν Τατάρους, Γύφτους, Αρβανίτες και ληστές προερχομένους από τη Συρία, την Περσία κ.τ.λ.».

Επί εποχής Χασάν Αλήμπεη και σε μια προσπάθεια των ανθρώπων του να συλλάβουν νεαρές γυναίκες για να τις στείλουν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής, ένας με­γάλος αριθμός γυναικόπαιδων και νεαρών κοριτσιών μπή­καν, το 1680, μέσα στο κάστρο του Άλυ, το μετέπειτα Κιζ Καλεσί, για να αποφύγουν τη σύλληψη.

Μετά από πολιορκία 48 ημερών, άλλες έγκλειστες έχασαν τα λογι­κά τους, άλλες πέθαναν από πείνα και δίψα, άλλες έφυγαν κρυφά και παραδόθηκαν στους Τούρκους του ντερέμπεη, γιατί δεν άντεχαν τις στερήσεις των 48 ημερών, ενώ μια ομάδα από 30 – 40 νεαρά κορίτσια, για να μην παρα­δοθούν, ανέβηκαν ψηλά στην κορυφή του κάστρου από όπου έπεσαν και αυτοκτόνησαν.

Μετά από όλα αυτά που συνέβαιναν στην περιοχή της Πάφρας, ξεσηκώθηκαν μερικοί λεοντόκαρδοι Έλληνες και ανέβηκαν στα γύρω βουνά και, αφού ζώστηκαν τα άρματα, άρχισαν και αυτοί να κάνουν αντίποινα στους ανθρώπους του ντερέμπεη.

Μέσα από τα τρίσβαθα της ψυχής τους αναπηδούσε η σπίθα της τιμής και του αγώνα, που αποτελούσαν το νόημα της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας και έπαιρναν και τη βαριά ευθύνη για έναν άνισο αγώνα, αλλά τίμιο και παλικαρίσιο, κατά του Τούρκου δυνάστη.

Μέσα στη λαίλαπα αυτή των διώξεων και των μαρτυρίων, ξεκινούν μερικοί για τον μεγάλο αγώνα, από το 1690 ακόμη, όταν ο υπόλοιπος Πόντος μένει καθη­λωμένος και αδύναμος να αντιδράσει με οποιονδήποτε τρόπο.

Θανατί Λάγγεμαν ή Κιζλάρ Χοπλαμασί που στην Τουρκική γλώσσα σημαίνει «Πήδημα Κοριτσιών» ή Κιζλάρ Καϊτεσί δηλαδή «μουσικός σκοπός των κοριτσιών» είναι χορός που χόρευαν στην Μπάφρα για να τιμήσουν τις 30-40 κοπέλες από το χωριό Ασάρ που προτίμησαν να πέσουν σε γκρεμό ύψους 150 μέτρων . Έτσι μετά την αυτοθυσία των κοριτσιών το κάστρο ονομάστηκε Κίζ καλεσί (Kiz Kalesi) δηλαδή το «Το Κάστρο των Κοριτσιών». Ο χορός αναπαριστά την κίνηση της κοπέλας καθώς πηδούσε στο κενό για να συναντήσει τον θάνατο στα απότομα και κοφτερά βράχια. Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούσαν ήταν ο ζουρνάς με το νταούλι και λιγότερο η λύρα. 

Ο ΧΟΡΟΣ!!! 

Πληροφορίες από το βιβλίο του Οδυσσέα Λαμψίδη, «Ο Πόντος στους νεώτερους χρόνους» http://santeos.blogspot.gr/2011/07/blog-post_5318.html και από εδώ 

 


 
 
 
 
 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο κατά των Ποντίων. Οι βουλευτές που αντιδρούν!

 

Το Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο κατά των Ποντίων. Οι βουλευτές που αντιδρούν!

Ερώτηση προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κατέθεσαν οι βουλευτές Γιάννης Δημαράς και Γαβριήλ Αβραμίδης, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι είναι «ανίκανη να αντιταχθεί στις απαιτήσεις της Άγκυρας, και διαγράφει το «Ολοκαύτωμα» του Ποντιακού Ελληνισμού».

Συγκεκριμένα, οι δύο βουλευτές ερωτούν τους υπουργούς ότι στις 25 Μαΐου 2013, το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, υπέδειξε στην Ελλάδα να μη συμπεριλάβει τη γενοκτονία των Ποντίων – γνωστή και ως Ολοκαύτωμα του Ποντιακού Ελληνισμού, αφού περί ολοκαυτώματος πρόκειται- στις διατάξεις του νέου αντιρατσιστικού νόμου. Παράλληλα, καλεί τη Βουλή των Ελλήνων, να απορρίψει τους συνοδευόμενους χαρακτηρισμούς, επειδή «δηλητηριάζουν την Ελληνο-τουρκική φιλία».

Σύμφωνα, με το νέο αντιρατσιστικό νόμο, προβλέπονται ποινές «για όποιον δημόσια εγκωμιάζει, αρνείται κακόβουλα ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται από το Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και του Διεθνούς Στρατοδικείου».

Η Γενοκτονία των Ποντίων σαφέστατα ανήκει στην παραπάνω κατηγορία και θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στις διατάξεις του νέου αντιρατσιστικού νόμου. Με τον τρόπο αυτό, θα προάσπιζε και προωθούσε ταυτόχρονα, η Ελληνική Κυβέρνηση το διαρκή αγώνα σύσσωμου του Ποντιακού Ελληνισμού γα την αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης. Παρ’ όλα αυτά, στο όνομα της «ελληνοτουρκικής φιλίας», η ελληνική κυβέρνηση άλλη μια φορά υιοθετεί πολιτική ενδοτισμού και οπισθοχώρησης, πειθαρχώντας στις παράλογες εντολές και στις αδιάλλακτες εθνικές θέσεις της Άγκυρας. Η οποία, χαρακτηρίζει με προκλητικότατο τρόπο ως «εχθρικές και ρατσιστικές πρωτοβουλίες», τις εκδηλώσεις για την Ημέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας.

Όμως μέχρι σήμερα, η Γενοκτονία των Ποντίων έχει αναγνωριστεί από: 7 πολιτείες των ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσει, Κολούμπια, Ν.Καρολίνα, Γεωργία, Πενσυλβάνια, Κλίβελαντ, Ρόουντ Άιλαντ). Την Κυπριακή Βουλή. Τη Διεθνή Ένωση Επιστημόνων Μελέτης της Γενοκτονίας (IAGS, International Association of Genocide Scholars). Την τοπική βουλή της Νότιας Αυστραλίας. Το Σουηδικό Κοινοβούλιο. Τη Γερουσία της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία

Και φυσικά η ίδια η ολομέλεια της Ελληνικής Βουλής όρισε την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (24 Φεβρουαρίου 1994).

Με βάση τα παραπάνω, ερωτώνται οι υπουργοί: Γιατί, η κυβέρνηση «κλείνει τα μάτια» στο αυτονόητο και παραλείπει να χρησιμοποιήσει ρητά και με απόλυτη σαφήνεια τον όρο «Ολοκαύτωμα του Ποντιακού Ελληνισμού», στις διατάξεις του νέου αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, έτσι ώστε να μην παρεμποδίζεται η ποινική δίωξη και προς την Τουρκία;

Του Φόρη Πεταλίδη

Πηγή: agelioforos.gr

Kατατέθηκε το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο: Πουθενά η Γενοκτονία των Ποντίων!

Kατατέθηκε το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο: Πουθενά η Γενοκτονία των Ποντίων!

Του Σάββα Καλεντερίδη

Κατατέθηκε στη Βουλή το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο, αντί να καταπολεμήσει αυτό που υποτίθεται ότι επιδιώκει, μάλλον θα επιφέρει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, εκτός κι αν κάποιοι κύκλοι εντός και εκτός Ελλάδας επιδιώκουν κάτι τέτοιο.

Δεν κρίνουμε το νομοσχέδιο σε σχέση με τους περιορισμούς που μπορεί να επιβάλει στη δημόσια έκφραση και την επιστημονική ιστορική έρευνα. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα και δεν θα ασχοληθούμε μ’ αυτό στο παρόν άρθρο μας.

Θα μείνουμε στην ποινικοποίηση του εγκωμιασμού, της επιδοκιμασίας και της κακόβουλης άρνησης της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας ή κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, καθώς και του Ολοκαυτώματος και του ναζισμού, όπως αναφέρονται στο άθρο 3 του νομοσχεδίου.

Το πρώτο ολίσθημα, για να μην χρησιμοποιήσουμε κάποια πιο σκληρή λέξη, γίνεται με το διαχωρισμό της γενοκτονίας που έγινε εναντίον των Εβραίων από τους Ναζί, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έναντι των άλλων γενοκτονιών που υπέστησαν έθνη και λαοί της περιοχής. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ονομαστικά το Ολοκαύτωμα, ενώ δεν αναφέρονται ονομαστικά οι γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και των Αρμενίων, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί με νόμο παρακαλώ του ίδιου κοινοβουλίου που θα ψηφίσει και το εν λόγω νομοσχέδιο!

Στην δε αιτιολογική έκθεση, όσον αφορά στο συγκεκριμένο άρθρο, αναφέρει τα εξής: Στο άρθρο 3 προβλέπεται ειδικότερα η ποινικοποίηση των ξενόφοβων και ρατσιστικών συμπεριφορών που εκδηλώνονται με αφορμή τον εγκωμιασμό ή την κακόβουλη άρνηση ή την εκμηδένιση της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται στα άρθρα 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το οποίο έχει κυρωθεί με το Ν. 3003/2002, ή στο άρθρο 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου που προσαρτάται στη Συμφωνία του Λονδίνου της 8ης Αυγούστου 1945, εφ’ όσον θεωρούνται πρόσφορες να οδηγήσουν στη θυματοποίηση ομάδων ή προσώπων σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 3. Η ποινική απαξία των συγκεκριμένων συμπεριφορών συνίσταται στην κακόβουλη άρνηση ή εκμηδένιση ιστορικών γεγονότων, χωρίς, σε καμία περίπτωση, να επιδιώκεται η απαγόρευση ή ιδεολογική χειραγώγηση της επιστημονικής έρευνας. Γι’ αυτό άλλωστε οι πράξεις αυτές τιμωρούνται μόνον εφ’ όσον έχουν αναγνωριστεί ως εγκλήματα με αμετάκλητη απόφαση είτε ελληνικού είτε διεθνούς δικαστηρίου (η υπογράμμιση δική μας).

Δηλαδή, επί της ουσίας, αν ψηφιστεί αυτός ο νόμος, όποιος στην Ελλάδα εγκωμιάζει ή αρνείται το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και τη γενοκτονία των Τούτσι από τους Χούτου, που αναγνωρίστηκαν από διεθνές δικαστήριο, θα τιμωρείται από το συγκεκριμένο νόμο, ενώ οι κεμαλιστές και ισλαμιστές φασίστες με τους εν Αθήναις και Θεσσαλονίκη συνοδοιπόρους τους, θα είναι ελεύθεροι να λοιδωρούν τα θύματα και τους απογόνους της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων και των Ασσυρίων, αφού οι γενοκτονίες αυτές δεν έχουν αναγνωριστεί από ελληνικό ή διεθνές δικαστήριο!

Να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι όταν το Μάιο του τρέχοντος έτους επιχειρήθηκε να κατατεθεί το ίδιο νομοσχέδιο, στο οποίο αναφερόταν ότι τιμωρείται ο εγκωμιασμός, η επιδοκιμασία και η κακόβουλη άρνηση της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας που έχουν αναγνωριστεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, η γνωστή και μη εξαιρετέα βουλευτής απέστειλε ηλεκτρονικό σημείωμα σε συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, με το οποίο ζητούσε να απαλειφθεί η συγκεκριμένη προβληματική διάταξη, η οποία, σύμφωνα με την άποψή της, θα μπορούσε να έχει στη χώρα μας πολύ σοβαρότερες συνέπειες, αν χρησιμοποιηθεί όχι για την άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού αλλά για εθνικιστικούς λόγους!

Επίσης, να υπογραμμίσουμε ότι, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, βουλευτής του ιδίου κόμματος συναντήθηκε τότε με τον πρέσβη της ενδιαφερόμενης χώρας, για να συντονίσουν τη δράση τους και να μην ποινικοποιηθεί η άρνηση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας καθώς και των Αρμενίων και Ασσυρίων.

Τελικά, μετά από έξι μήνες, και αφού με μια ακατανόητη απόφαση έχει στην ουσία νομιμοποιηθεί η εξύμνηση του Χίτλερ των Ποντίων, με την αναγόρευση της οικίας που έμεινε για μερικά χρόνια σε μουσείο, στην προσφυγομάνα Θεσσαλονίκη, έρχεται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στον ίδιο χώρο που ψηφίστηκαν οι νόμοι που αναγνώριζαν τις Γενοκτονίες Ελλήνων και Αρμενίων, να ψηφιστεί ένας νόμος-έκτρωμα, που είναι ό,τι πιο άθλιο, ανήθικο, εμμετικό και προδοτικό έχει εισαχθεί προς συζήτηση στη βουλή και αναρωτιέται κανείς αν υπάρξει έστω και ένας βουλευτής, εκτός των συνομιλητών των γνωστών πρεσβειών, που θα δεχτεί να ψηφίσει ένα τέτοιο νομικό και εθνικό τερατούργημα!

Ντροπή!

Διαβάστε το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή στις 20/11/2013 εδώ

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "δημοκρατία"

Πηγή: infognomonpolitics.blogspot.gr