Το πατριωτικό αίσθημα των αρχαίων Ελλήνων

Γράφει ο Χρήστος Μπαρμπαγιαννίδης

Ζούμε σε εποχές κρίσης. Όμως τι είδους κρίσης; Οικονομικής θα μου πείτε και θα έχετε ένα δίκιο. Κοινωνικής; Ασφαλώς, διότι αυτή η κρίση απλώνει τα δηλητηριώδη πλοκάμια της και φαρμακώνει όλα τα πεδία της ανθρώπινης ζωής. Και αυτό που μετά λύπης μου αντιλαμβάνομαι είναι η κρίση των αξιών που καθημερινά επιβεβαιώνει τον κατήφορο ο οποίος μας έχει πάρει και δε λέει να σταματήσει. Δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να αντιληφθούμε σε τι βάλτο έχουμε βυθιστεί. Εξάλλου το ζούμε κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Όλοι μας πανικόβλητοι σε τούτη τη δίνη στροβιλιζόμαστε σαν μικροσκοπικά σωματίδια μέσα σε μια βρωμερή χοάνη.

Εδώ όμως, δεν θα επεκταθώ στον τομέα της ηθικοκοινωνικής κλίμακας του σύγχρονου Έλληνα παρά θα επικεντρωθώ σε μια συγκεκριμένη και στοχευόμενη έννοια – αξία: τον πατριωτισμό. Είναι περιττό να αναφέρω την διαφορά πατριωτισμού και εθνικισμού, άσχετα αν η σύγχυση που επικρατεί σήμερα ανάμεσα σε αυτές τις δυο έννοιες προκαλεί, αν μη τι άλλο, θυμηδία!

Μεγάλωσα και εγώ, όπως και κάθε ελληνόπουλο, διδασκόμενος το μεγαλείο των αρχαίων και την τεράστια πολιτιστική παρακαταθήκη που μας κληροδότησαν. Δυστυχώς, όσο μεγάλωνα και εισχωρούσα βαθύτερα στα δαιδαλώδη μονοπάτια της ιστορικής επιστήμης, ανακάλυπτα πολλές αντιφάσεις και σκοτεινά σημεία. Η μελέτη των πάμπολλων ιστορικών πηγών με ανάγκαζε να προχωρήσω στα βαθύτερα τμήματα του δάσους της ιστορικής γνώσης, εκεί που εδράζεται η αλήθεια. Όσο πιο βαθιά ωθούσα τον εαυτό μου, τόσο μεγαλύτερη η μοναξιά σ’ αυτό το αέναο ταξίδι της μάθησης. Αυτή η αναζήτηση με έφερε αναπόφευκτα σε σύγκρουση με τον εαυτό μου, προσπαθώντας να υπερπηδήσω τα πανύψηλα τείχη παγιωμένων και ριζωμένων αντιλήψεων.

Χάρτης του αρχαίου ελληνικού κόσμου την περίοδο της μάχης του Μαραθώνα 490 π.Χ

Από την άλλη, η ανακάλυψη της αλήθειας με “απελευθέρωσε”, μα συνάμα με γέμισε με προβληματισμούς. Τι έπρεπε λοιπόν να επιλέξω; Μασημένη, πολτοποιημένη και κονσερβοποιημένη “τροφή” και να έχω το κεφάλι μου ήσυχο ή να κόψω ολομόναχος τον καρπό από το δέντρο της γνώσης με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Προτίμησα το δεύτερο και θα σας προέτρεπα να πράξετε το ίδιο, διότι αυτή η αιώνια εξερεύνηση είναι που διατηρεί ζωντανό το πνεύμα μας. Ένας άνθρωπος πεθαίνει μόλις πάψει το μυαλό του να σκέφτεται ελεύθερα και ούτε εγώ, και πιστεύω ούτε και εσείς, είμαστε διατεθειμένοι να πατήσουμε το κουμπί που αναστέλλει την λειτουργία του.

Καθημερινά ακούω συνεχώς φράσεις του τύπου «θα τα καταφέρουμε ενωμένοι, όπως τότε εναντίον των Περσών, Ρωμαίων, Τούρκων…κτλ». Πόσο όμως ενωμένοι είναι το ζήτημα! Σ’ αυτό το άρθρο θα επικεντρωθώ μόνο στην αρχαιότητα, που είναι και η πιο λαμπρή περίοδος του ελληνικού έθνους και θα αναδείξω γεγονότα τα οποία εντέχνως αποφεύγονται ή παραλείπονται  από την γραμμή της εθνικοποιημένης ιστορίας που διδασκόμαστε. Το ύφος και η διαμόρφωση, μέσα από το πρίσμα μιας χρονολόγησης των γεγονότων, είναι εύπεπτο και χαριτωμένο. Γιατί ποιος είπε πως το διασκεδαστικό δεν είναι και διδακτικό;

Τέλη 6ου αι. π.X: Η Μακεδονία προσφέρει “γη και ύδωρ” στον Μεγάλο (Πέρση) Βασιλιά Δαρείο Α’.499-494 π.Χ: Ιωνική Επανάσταση: Οι Έλληνες της Μ. Ασίας ξεσηκώνονται εναντίον των κυρίων τους Περσών και ζητούν βοήθεια από τους ομοεθνείς τους της ελληνικής χερσονήσου. Ανταποκρίνεται εντυπωσιακός αριθμός πόλεων, οι εξής δύο: η Αθήνα και η Ερέτρια! Η επανάσταση πνίγεται στο αίμα αφού άφησαν τους συμπατριώτες τους αβοήθητους.

490π.Χ: Η μάχη του Μαραθώνα: Με το πρόσχημα της εκδίκησης των, δύο μόνο, ελληνικών πόλεων που βοήθησαν τους Μικρασιάτες, οι Πέρσες, αφού καταστρέφουν την Ερέτρια, αποβιβάζονται στην Αττική. Οι Αθηναίοι εσπευσμένα εκλιπαρούν για την βοήθεια των συμπατριωτών τους αλλά ΜΟΝΟ οι Πλαταιείς στέλνουν ενίσχυση! Οι Αθηναίοι νικούν(και οι Πλαταιείς βέβαια) τους Πέρσες. Η Ιστορία όμως “γράφει”: Οι Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες, κάτι όμως άδικο αφού κέρδισαν πολίτες μόνο δυο πόλεων.

Τα ερείπια της αρχαίας Περσέπολης

480-479 π.Χ: Εκστρατεία του Ξέρξη: Η προέλαση του Μεγάλου Βασιλιά(όπως τον αποκαλούσαν οι Έλληνες) από τον Ελλήσποντο ως και την Θεσσαλία έχει ως αποτέλεσμα την οικειοθελή υποταγή της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελληνικών πόλεων. ΜΟΝΟ τριάντα μία πόλεις(ναι, καλά διαβάζετε, είναι 31) από τις πάνω από χίλιες αξιόλογες πόλεις – κράτη των Ελλήνων αποφασίζουν να αντισταθούν. Μετά τις Θερμοπύλες, το Αρτεμίσιο, τη Σαλαμίνα και τις Πλαταιές και την Μυκάλη, ο μικρός ελληνικός συνασπισμός κατορθώνει να σώσει τον Ελληνισμό(που ακόμα δεν είχε φτάσει στην ακμή του). Η Ιστορία όμως “γράφει”: Οι Έλληνες νίκησαν (ξανά) τους Πέρσες(και τους υπόλοιπους Έλληνες που ήταν περισσότεροι με τον στρατό των Περσών απ’ ότι ο ελληνικός συνασπισμός).Αδικία! Το σωστό:31 πόλεις κέρδισαν δεκάδες χιλιάδες Ασιατών και εκατοντάδες άλλες ελληνικές(δωσίλογες)πόλεις.

431-404 π.Χ: Πελοποννησιακός Πόλεμος: Έπειτα από αναρίθμητα γεγονότα, οι Σπαρτιάτες συντρίβουν τους Αθηναίους στους Αιγός Ποταμούς(στον Ελλήσποντο),το 405π.χ., χάριν στο ισχυρό ναυτικό που κατασκεύασαν με τα χρήματα των Περσών και υποτίθεται πως είναι οι μεγάλοι νικητές του πρώτου εμφυλίου πολέμου των Ελλήνων. Κούνια που τους κούναγε βέβαια! Οι Πέρσες παίρνουν σιωπηλή εκδίκηση για τις ήττες τους 75 έτη πριν, αναίμακτα και χωρίς κόπο. Η ουσία είναι μία: Καταστροφή της μεγαλύτερης οικονομικής δύναμης της Μεσογείου(Αθήνα) και έλεγχος της μεγαλύτερης στρατιωτικής δύναμης(Σπάρτη). Καθόλου άσχημα για τους “βάρβαρους” Πέρσες.
386 π.Χ: Ανταλκίδειος Ειρήνη ή Ειρήνη του Βασιλέα(του Πέρση): Οι πολεμικές παρενέργειες μετά το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, μεταξύ των ελληνικών κρατών, παύουν με αυτή την επονείδιστη ειρήνη υπό τις “ευλογίες” του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Β’. ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ του Ελληνισμού της Μ. Ασίας από τους ομοεθνείς τους στην Περσική Αυτοκρατορία!(Θα επαναληφθεί κάτι, στην ουσία, παρόμοιο έπειτα  από 2308 έτη).

Ο Αλκιβιάδης (όρθιος) με τον Σωκράτη (κάθεται στα αριστερά) και η Ασπασία, André Monsiau, 1801, Μουσείο Καλών Τεχνών Πούσκιν της Μόσχας

371-362 π.Χ: Θηβαϊκή Ηγεμονία: Οι Θηβαίοι κυριαρχούν στην ελληνική σκηνή, φυσικά χάριν στην οικονομική βοήθεια των Περσών. Με το τέλος της μάχης στη Μαντίνεια(362π.χ.), όλες οι ελληνικές πόλεις βγαίνουν εξαιρετικά εξαντλημένες και εύκολη λεία στα δόντια του “λύκου” που έχει το όνομα Φίλιππος.

359-336 π.X: Βασιλεία του Φιλίππου του Β’: Με το τέλος της μάχης της Χαιρώνειας (338π.χ) ο Φίλιππος είναι κυρίαρχος σε όλη την ελληνική χερσόνησο.(Εδώ, οι συμβατικοί ιστορικοί ορίζουν το τέλος του Κλασσικού Κόσμου. Διαφωνώ, διότι ψήγματα της κλασσικής εποχής θα παραμείνουν για πάνω από έναν αιώνα ακόμα, έως τον Μέγα Κλεομένη τον Γ’). Ο Φίλιππος δοκίμαζε πάντα πρώτα την διπλωματία. Όταν δεν του “έβγαινε” χρησιμοποιούσε και το σπαθί! Το 349 π.Χ αφανίζει(επιεικής όρος) την Όλυνθο των 20 χιλ. κατοίκων από τον χάρτη! Αφήνει βέβαια και κάτι: μερικά ερείπια για να ταλαιπωρούνται οι αρχαιολόγοι!
335 π.χ. Ως γνήσιος γιος του πατρός του ο Αλέξανδρος ο Γ’(ο γνωστός Μέγας) ισοπεδώνει, εξαϋλώνει και καταστρέφει εκ βάθρων την σπουδαία πόλη της Θήβας των 100χιλ. κατοίκων, επειδή τόλμησαν(οι κακόμοιροι) να επαναστατήσουν εναντίον της μακεδονικής εξουσίας! Όσοι τυχεροί δεν σκοτώθηκαν, πουλήθηκαν ως δούλοι, όταν βαρέθηκαν οι Μακεδόνες τις εκτελέσεις! Τουλάχιστον σεβάστηκε ο Αλέξανδρος το σπίτι του ποιητή Πινδάρου(κάτι ήταν και αυτό για τον κατά τ’ άλλα φιλόμουσο Αλέξανδρο).

323-322 π.Χ: Ο Λαμιακός πόλεμος: Οι Μακεδόνες με ηγέτη τον αντιβασιλιά Αντίπατρο κερδίζουν το συνασπισμό των νοτίων Ελλήνων και ουσιαστικά υποδουλώνουν επίσημα τα υπόλοιπα ελληνικά κράτη. Άλλος ένα “πατριωτικός” εμφύλιος.

323-281 π.χ.: Οι πόλεμοι των διαδόχων του Αλεξάνδρου: Μερικά ονόματα: Περδίκκας, Αντίγονος, Αντίπατρος, Πτολεμαίος(όχι, δεν ίδρυσε την σύγχρονη Πτολεμαΐδα, γιατί το άκουσα και αυτό) Σέλευκος, Λυσίμαχος, Δημήτριος ο Πολιορκητής( γιος του Αντιγόνου, ίσως ο πιο σπουδαίος στρατηγός των επιγόνων και βεβαίως ο πιο διεφθαρμένος), Κάσσανδρος(γιος του Αντίπατρου, εξολόθρευσε τα εναπομείναντα μέλη της οικογένειας του Αλεξάνδρου).Τι έκαναν όλοι αυτοί εκτός του ότι αναστάτωσαν όλη την Μεσόγειο και την Ανατολή με τους πολέμους; Δημιούργησαν απολυταρχικά ηγεμονικά κράτη(περσικού τύπου), κάτι το εντελώς αντίθετο με τα ιδεώδη του κλασσικού ελληνισμού! Πλέον δεν υπήρχαν πολίτες αλλά υπήκοοι! Το ελληνικό πνεύμα εισέρχεται λοιπόν στην εντατική και θα παραμείνει εκεί για δεκαετίες ώσπου να νεκρώσει οριστικά.

245-241 π.X: Άγης Δ’ Βασιλιάς της Σπάρτης: Προσπαθεί να δημιουργήσει μια κοινωνική επανάσταση, διαγράφοντας τα χρέη και ελευθερώνοντας πολλούς είλωτες. Επειδή όμως ήταν μετριοπαθής και ρομαντικός εφονεύθει εκ των έσω! Ήταν η αντίδραση των πλουσίων Σπαρτιατών(που εκείνη την εποχή δεν είχαν καμία σχέση με τους προγόνους τους).

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας διεξήχθη στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ, στα Στενά της Σαλαμίνας (στον Σαρωνικό Κόλπο, κοντά στην Αθήνα) μεταξύ της συμμαχίας των ελληνικών πόλεων-κρατών και της Περσικής Αυτοκρατορίας.
The Battle of Salamis by Wilhelm von Kaulbach

235-222 π.Χ: Η βασιλεία του Μέγα Κλεομένη Γ’ της Σπάρτης και η μεγάλη κοινωνική επανάσταση: Ο Κλεομένης αντιλαμβάνεται πως ο κλασσικός κόσμος πνέει τα λοίσθια και προχωρά σε κάτι εξωπραγματικό, κάτι εντυπωσιακό, κάτι ονειρώδες για την εποχή του: Επειδή στην Σπάρτη είχαν μείνει μόνο 100 οικογένειες με πολιτικά δικαιώματα δηλ. οι πλούσιοι, και οι υπόλοιποι ήταν πάμπτωχοι, προχωρά σε διαγραφή χρεών, εναπόθεση της περιουσίας του στο κράτος και αργότερα πλήρη απελευθέρωση όλων των δούλων! Ονειρεύεται μια κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων και τα πρώτα χρόνια δείχνει πως θα πετύχει. Παντού σε όλη την Ν. Ελλάδα ξεσηκώνει τον λαό, καταλαμβάνει σχεδόν όλη την Πελοπόννησο και τις αποδεσμεύει από την Αχαϊκή Συμπολιτεία και κατόπιν τις αφήνει να διοικούνται μόνες τους και ελεύθερες. Είναι ο μεγαλύτερος στρατηγός της εποχής του, ο πιο μεγάλος επαναστάτης και ένας μεγάλος πολιτικός. Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Άγη Δ’ δεν έχει αυταπάτες:

“Καθαρίζει” δυναμικά τους πλούσιους με πυγμή και σπέρνει τον τρόμο στην αριστοκρατία. Λογαριάζει όμως χωρίς τον Άρατο!
Άρατος: Ο θεμελιωτής του όρου του γραικύλου. Επί σαράντα χρόνια ηγέτης της Αχαϊκής Συμπολιτείας, με απεριόριστες πολιτικές και διοικητικές ικανότητες. Η Αχαιοί είναι μια ένωση των πλουσίων της εποχής και όπως έλεγε και ο ίδιος ο Άρατος ήταν υπηρέτης του πλούτου! Και φυσικά το κριθαρόζουμο του Κλεομένη του χάλαγε όλη την κατάσταση. Δαιμονικός, παρασκηνιακός, δουλοπρεπής, γλοιώδης, βίαιος, θρασύδειλος, μόνο και μόνο για να μη χαθεί ο κόσμος του πλούτου, προβαίνει σε μια απίστευτη κίνηση υποτέλειας: καλεί τους αιώνιους εχθρούς του, τους Μακεδόνες, για να νικήσει τον Κλεομένη! Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, φανταστείτε μια συμμαχία Ισραήλ-Ιράν σήμερα! Για να διατηρηθεί η τάξη του δεν διστάζει να ξεφτιλιστεί, παραδίδοντας και την Κόρινθο ως δώρο στον βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο Δώσωνα! Και μάλιστα συμμετέχει ως χορευτής στις γιορτές προς τιμήν του Μακεδόνα Βασιλιά!

Spartan warrior as depicted on a Greek red-figured vase, c. 480 bc.
The Granger Collection, New York

222 π.Χ : Η μάχη της Σελλασίας : ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΛΑΣΣΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Ο στρατός που φέρνει ο Άρατος είναι πανίσχυρος με αρχηγό τον Μακεδόνα Βασιλιά, περίπου 40.000 υποτελείς και μισθοφόροι, ενώ του Κλεομένη μόνο 20.000 αλλά ελεύθεροι άνθρωποι που μάχονται για τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και του ελληνικού πνεύματος. Δυστυχώς ο κόσμος του Άρατου διατηρεί τα κεκτημένα και τις σάπιες αξίες που υπηρετεί. Ο στρατός του Κλεομένη σχεδόν όλος έχει πέσει στο πεδίο της μάχης. Ο ίδιος γλιτώνει και με λίγους φίλους καταφεύγει στην Αλεξάνδρεια, όπου λίγα χρόνια μετά θα δολοφονηθεί από τους Πτολεμαίους.

Στο στενό της Σελλασίας, στα βόρεια της Λακωνίας, τα άψυχα κορμιά των γενναίων της επανάστασης σκέπασαν το έδαφος. Θριαμβευτής ο παλιάτσος της ξεπεσμένης δουλοκτητικής αριστοκρατίας Άρατος. Η ιστορία καταγράφει το τέλος του κλασσικού κόσμου με τους νεκρούς της Σελλασίας. Πέθαναν υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα του πολιτικού ανθρώπου στο πνεύμα μιας κοινωνικής επανάστασης που θα έσωζε τον τραγικό άνθρωπο, τον δημιουργό του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Ο ελληνικός κόσμος που θα έβρισκε μια διέξοδο στις ιδέες του Κλεομένη, πνίγηκε στο αίμα των ηρωικών μαχητών της Σελλασίας. Αργότερα, ο ελληνισμός έγινε εύκολη λεία στους Ρωμαίους και δεν υπήρχε πλέον ένας ηγέτης να εμπνεύσει, να ηγηθεί και να αντισταθεί στους εισβολείς. Οι ίδιοι οι Έλληνες(ή, εν πάση περιπτώσει, αρκετοί από αυτούς) εξαφάνισαν την τελευταία ελπίδα του Ελληνισμού για απελευθέρωση από το πολιτιστικό τέλμα στο οποίο είχαν περιέλθει: τον Μεγάλο Κλεομένη Γ’ της Σπάρτης!

222 π.Χ: Ο Αντίγονος Δώσων, βασιλεύς των Μακεδόνων, γίνεται ο πρώτος εχθρός που καταλαμβάνει την Σπάρτη! Ένας μάλλον μέτριος ηγεμόνας καταφέρνει κάτι που δεν μπόρεσαν πολλοί πιο σπουδαίοι εχθροί της Σπάρτης. Και όμως, δεν θα έχει το σθένος να την καταστρέψει, βιώνοντας τούτο το λιτό ανυπέρβλητο μεγαλείο που αποπνέει αυτή η πόλη. Τοποθετεί μια φιλική κυβέρνηση για να κάνει την δουλειά του, προς απογοήτευση του Άρατου, ο οποίος τώρα είναι αναγκασμένος να τρέφει και τον Μακεδονικό στρατό σε όλη την Πελοπόννησο. Κάποιες πόλεις της Ηλείας και της Αρκαδίας, αντίθετες στους Αχαιούς, συμμαχούν με την Αιτωλική Συμπολιτεία. Αυτοί όμως, δεν είναι Κλεομένης! Είναι επαγγελματίες ληστές και πειρατές και τους ενδιαφέρει το κέρδος. Έτσι, με τον ερχομό τους θα λεηλατήσουν πολλά μέρη της Πελοποννήσου.

221-216 π.Χ: Συμμαχικός πόλεμος: Μόλις μετά από την ανακήρυξη του σε Βασιλιά της Μακεδονίας, ο Φίλιππος ο Ε ‘(ένας από τους πιο δραστήριους στην ιστορία των Μακεδόνων) φτάνει στην Πελοπόννησο για να χτυπήσει τους Αιτωλούς που καταστρέφουν τα πάντα στο διάβα τους. Οι Αιτωλοί μόνο για λόγους ανάγκης ξεσηκώνουν τους φτωχούς εναντίον των Αχαιών και Μακεδόνων. Επομένως η οργή του Φιλίππου είναι τρομερή και καταστρέφει πολλές πόλεις που αντιστέκονται. Ο Άρατος τον εκλιπαρεί να εξαφανίσει την Σπάρτη αλλά αυτός είναι διορατικός: χρειάζεται κάποιες δυνατές πόλεις ανέπαφες, γιατί βλέπει πως οι Ρωμαίοι δεν θα αργήσουν να περάσουν την Αδριατική. Γι’ αυτό κιόλας συμμαχεί με τον Καρχηδόνιο Αννίβα, που εκείνη τη στιγμή έχει το πάνω χέρι στον πόλεμο με τους Ρωμαίους. Αν και διάλεξε συνετά την Καρχηδόνα, η ιστορία θα δείξει πως έπραξε λάθος και θα το καταλάβει μόλις ξεμπερδέψουν οι Ρωμαίοι με τους Καρχηδόνιους και θα περάσουν από τα μέρη μας! Πάντως με την βίαιη επέμβαση του στην Πελοπόννησο, πράττει ακόμα ένα λάθος. Ο Άρατος καταλαβαίνει πως οι Μακεδόνες είναι πολύ χειρότεροι από τον Κλεομένη αλλά πλέον είναι αργά για δάκρυα.

Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος ανάμεσα στη Αθηναϊκή και την Πελοποννησιακή Συμμαχία, υπό την ηγεμονία της Σπάρτης, διήρκεσε, με μερικές ανακωχές, από το 431 π.Χ. έως το 404 π.Χ. και έληξε με την ολοκληρωτική ήττα των Αθηναίων, δίνοντας τέλος στον πολιτισμικό «χρυσό αιώνα».

215-211 π.Χ: Μια δαιμόνια σκέψη περιτριγυρίζει πλέον, τον απίστευτο δωσίλογο, Άρατο: να φέρει τους Ρωμαίους να χτυπήσουν τους Μακεδόνες, που ο ίδιος είχε φέρει, για να τον σώσουν από τον δήθεν επικίνδυνο Κλεομένη!

Ο Φίλιππος κηρύττει τον πόλεμο στους Ρωμαίους: Έχει καταλάβει πως πρέπει να έχει μαζί του τις λαϊκές μάζες για να κερδίσει τον λαό της Ελλάδας στο πλευρό του, στον επικείμενο πόλεμο με τους Ρωμαίους. Δηλαδή, εναντιώνεται στον κόσμο του Άρατου! Ο λαός όμως δυσπιστεί στις προθέσεις του, αφού έχει δείξει δείγματα ωμότητας και απολυταρχίας, όταν κατέστρεφε μία μία τις ελληνικές πόλεις. Δύσκολα θα τον εμπιστευόταν ο ελληνικός λαός ως ηγέτη των Ελλήνων εναντίον των Ρωμαίων. Παρεμπιπτόντως, την ίδια χρονιά, έχοντας σεξουαλικές σχέσεις με την γυναίκα του γιου του Άρατου, κάτι που αναγκαστικά το αποδεχόταν(ας έκανε και αλλιώς), με συνοπτικές διαδικασίες τον δηλητηριάζει: ήταν η ανταμοιβή του Άρατου για τις δουλικές υπηρεσίες του!

197 π.Χ: Η μάχη στις Κυνός Κεφαλές: Ο Φίλιππος Ε΄ συνεχίζει να πολεμά τους Ρωμαίους, οι οποίοι είχαν συμμάχους τους Αιτωλούς, τους Αθηναίους και τους Ροδίους και συντρίβεται. Ο νικητής ύπατος Τίτος Φλαμινίνος ορίζεται εκπρόσωπος των ελληνικών πόλεων για τις διαπραγματεύσεις!

179 – 168 π.Χ: Ο Μακεδόνας βασιλιάς Περσέας, γιος του Φιλίππου Ε΄, συνεχίζει τον πόλεμο με τους Ρωμαίους. Τα περισσότερα από εκείνα τα ελληνικά κράτη που είχαν φέρει τους Ρωμαίους για να σωθούν, συσπειρώνονται γύρω από τον τελευταίο Μακεδόνα βασιλιά. Τότε που είχαν όλη την ελευθερία να αποκρούσουν τους Ρωμαίους, τους είχαν καλέσει οι ίδιοι ως σωτήρες!

168 π.Χ: Η μάχη της Πύδνας: Ο ύπατος Αιμίλιος Παύλος, με στρατό συνεπικουρούμενου και από πολλούς Έλληνες, τσακίζει τους Μακεδόνες, αφού, τελικά, σχεδόν κανείς δεν τους βοήθησε! Η Μακεδονία περνά πλέον στο πάνθεον της ιστορίας με την οριστική διάλυσή της.

146 π.Χ: Το τελευταίο ελληνικό κρατικό υπόλειμμα, η Αχαϊκή Συμπολιτεία, προσπαθεί να αντισταθεί, μάταια πλέον, στους Ρωμαίους και στους πρόθυμους Έλληνες συμμάχους τους. Στον ισθμό θα συγκρουστούν απλώς Έλληνες, που υπηρετούν τους Ρωμαίους, με τους Αχαιούς. Η μεγάλη Κόρινθος μεταβάλλεται σε δημόσιο αγρό! Οι άντρες σφάζονται μέχρι ενός, ενώ τα γυναικόπαιδα γεμίζουν τους πάγκους των σκλαβοπάζαρων σε όλη την Μεσόγειο. Η εντολή των Ρωμαίων ήταν απλή: να καταστραφεί τόσο όσο που να μπορεί να περάσει αλέτρι πάνω από την πόλη! Όλη η ελληνική χερσόνησος μεταβάλλεται, απλώς, σε μια ρωμαϊκή επαρχία.

Ο Θεμιστοκλής του Νεοκλέους ο Φρεάριος (527 π.Χ. – 459 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός και στρατηγός. Υπήρξε αρχηγός της δημοκρατικής παράταξης στην κλασική Αθήνα, έλαβε μέρος στη Μάχη του Μαραθώνα[1] το 490 π.Χ. και στη Ναυμαχία του Αρτεμισίου το 480 π.Χ.. Έμεινε όμως γνωστός ως ο θεμελιωτής της ναυτικής δύναμης της Αθήνας και ως ο κυριότερος συντελεστής της αποφασιστικής νίκης των Ελλήνων εναντίον των Περσών στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ.

H αναφορά αυτών των στοιχείων θα σταματήσει στο σημείο σταθμό του 146 π.Χ . Δεν θα επεκταθώ σε γεγονότα του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους (Βυζάντιο), με το σκεπτικό πλέον του ότι οι Βυζαντινοί ποτέ δεν θεώρησαν το κράτος τους ελληνικό, ασχέτως του γεγονότος ότι πολλοί πολίτες του είχαν την αίσθηση της ελληνικής τους καταγωγής. Για πρώτη φορά ελληνικό κράτος θα ιδρυθεί το 1830 με την ονομασία Βασίλειον της Ελλάδος ως αποτέλεσμα της επανάστασης του 1821.

Γεγονότα, επομένως, πολλά και ενδεικτικά που ξεκάθαρα μας φανερώνουν μια κάθε άλλο παρά εθνική ομοψυχία σε κρίσιμες καμπές της ελληνικής ιστορίας. Όσο θα ζω, ποτέ δεν θα αποδώσω τιμή και δόξα συλλήβδην και δεν θα τοποθετήσω πλησίον ενός Λεωνίδα, ενός Θεμιστοκλή και ενός Κλεομένη Γ΄, όλα εκείνα τα οικτρά ανθρωπάρια που καπηλεύτηκαν την φιλοπατρία όλων εκείνων των αγωνιστών και απομύζησαν λίγη από την αιώνια ευγνωμοσύνη που τους οφείλουμε. Από την άλλη, η ιστορία ενός λαού δεν γράφεται μόνο μέσα από ηρωικές σελίδες ανδραγαθημάτων άξιων ανθρώπων αλλά και από τα ειδεχθή αποβράσματα και καθάρματα που με την δράση τους σπίλωσαν την περηφάνια του, αλλά και άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στην εθνική συνείδηση. Εξάλλου και ο Εφιάλτης, των Θερμοπυλών, ήταν Έλληνας και αποτελεί (ακόμα και αυτός) τμήμα της πλούσιας ιστορίας του λαού μας.

Απ’ όλα αυτά που μας δίδαξε η ιστορία, πλέον κατανοώ ΚΑΙ γιατί πρόθυμα πολλοί έσπευσαν στην κατοχή (1941-1944) να προσφέρουν  τη δική τους “γη και ύδωρ” στις ναζιστικές δυνάμεις και αντίστοιχα στην επταετία της χούντας. Οι ιδεολογικοί τους απόγονοι(και όχι μόνον) νομίζουν πως πατριωτισμός είναι να βρίζουν τους Τούρκους και να σκοτώνουν εξαθλιωμένους μετανάστες! Ευχαριστούμε, τέτοιος “πατριωτισμός” να μας λείπει και σίγουρα ο ελληνικός λαός θα τους συντρίψει. Εμείς προτιμούμε τον πατριωτισμό που επιβάλλεται από την ελεύθερη βούληση, τις αρχές της ισότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

http://eranistis.net/wordpress

Παράδοση 737 AEW&C: Oλα αλλάζουν σε Αιγαίο & Α.Μεσόγειο υπέρ Tουρκίας

Η αποκάλυψη χθες το βράδυ του defencenet.gr (διαβάστε σχετικά εδώ) ότι το πρώτο αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου 737 AEW&C παραδόθηκε από την Boeing στην τουρκική Αεροπορία έχει ξεχωριστή, κομβική θα λέγαμε, σημασία στην διαμόρφωση του ισοζυγίου ισχύος στο Αιγαίο και στην Αν.Μεσόγειο.
Από την ημέρα που θα καταστεί πλήρως επιχειρησιακό το αεροσκάφος και ενταχθεί στο πρόγραμμα πτήσεων της τουρκικής Αεροπορίας Υπολογίζεται ότι αυτό θα γίνει κάποια στιγμή εντός του έτους, πλέον η υπόθεση "έλεγχος του εναέριου χώρου του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου" θα διαχωρίζεται σε πριν και μετά την έλευση του 737 MESA.
Υπολείπεται ακόμη η παράδοση 3 αεροσκαφών.
Μέχρι τα μέσα του 2015 θα έχουν παραδοθεί και τα άλλα υπόλοιπα και βέβαια η τουρκική Αεροπορία θα έχει πλέον την απόλυτη δυάδα πολλαπλασιαστών ισχύος σε υπηρεσία: Αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και αεροσκάδη έγκαιρης προειδοποίησης, ελέγχου και συντοισμού αεράμυνας.
Κάτι που η ΠΑ έχει μόνο σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος, αλλά και πάλι τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά σε ότι αφορά το MESA. Το B737 ΜΕSΑ, δεν είναι ένα απλό αεροσκάφος ΑΣΕΠΕ.
Eίναι το πρώτο δυτικό αεροσκάφος το οποίο έχει την ταυτόχρονη δυνατοτήτα να εξαπολύει ηλεκτρονικό πόλεμο με πανίσχυρους πομπούς από τις ίδιες κεραίες και λοβούς οι οποίοι εκτελούν διαμορφώσεις C3!
Θα έχει την δυνατότητα να ηυποκλέπτει το σύνολο των ηλεκτρονικά μεταδιδόμενων φωνητικών ή ψηφιακών πληροφοριών και εν συνεχεία ανάλυσής τους και αυτό δεν αφορά βέβαια μόνο τις στρατιωτικές πληροφορίες, αλλά και τις πολιτικές που θεωρούν αξιοποιήσιμες. Με αυτό τον τρόπο το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού αποκτά έναν "μεγάλο αδελφό" στην άλλη πλευρά του Αιγαίου που θα μπορεί να παρακολουθεί όλες τις φωνητικές ή ψηφιακές μεταδιδόμενες πληρφορίες.
Και αυτό το σύστημα από τις επόμενες εβδομάδες θα αποτελεί τον κορυφαίο πονοκέφαλο της ελληνικής Αεροπορία και γενικότερα του ελληνικού δικτύου αεράμυνας. 
Μαζί με τα αεροσκάφη ιπολέμου και ναυτικής συνεργασίας CN-235M και τα ATR-72 δημιουργούν μια πανίσχυρη εναέρια ηλεκτρονική εναέρια τριάδα, την κορυφαία σε δυνατότητες εντός ΝΑΤΟ, πλην ΗΠΑ και πλέον τα ερωτήματα είναι αμείλικτα για την ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.
Το MESA δεν μπορεί να εντοπιστεί από την εληνική αεράμυνα, ας μην βαυκαλιζόμαστε.
Θεωρείται το πλέν προηγμένο σύστημα AEW&C στον δυτικό κόσμο με ραντάρ ικανό να εκτελεί ταυτόχρόνως έρευνα και ηλεκτρονικό πόλεμο κατά το πρότυπο των ρωσικών ραντάρ "L" Band του Su-35, μία από τις αιτίες που το πρόγραμμα παρουσίασε επταετή καθυστέρηση στην ανάπτυξή του λόγω των εξαιρετικά προηγμενων τεχνολογιών που εφαρμόστηκαν.
Η δυνατότητά του να εκτελεί την αποστολή του μέχρι και 400 χλμ. (έγκαιρη προειδοποίηση, διοίκηση, ελέγχου και ηλεκτρονικό πολέμο) το καθιστά ότι πιο προηγμένο υπάρχει στις Αεροπορίες τουλάχιστον της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής με συστήματα πολύ πιο εξελιγμένα από τα ΝΑΤΟϊκα E-3 AWACS.
Η εφαρμογή εξαιρετικά προηγμένων συστημάτων ήταν και η αιτία που καθυστέρησε το πρόγραμμα επτά χρόνια κυρίως λόγω των προβλημάτων του ραντάρ Διάταξης Ηλεκτρονικής Σάρωσης Πολλαπλού ρόλου (MESA) της Northrop Grumman, τα οποία για να επιτύχουν ακριβώς αυτό που προναφέραμε (έρευνα και ηλεκτρονικός πόλεμος από την ίδια κεραία) πέρασε από "χίλια μύρια κύματα".
Εκπρόσωπος της Boeing ανέφερε πως το πρόβλημα εντοπιζόταν στο υλικό, στο λογισμικό και στην ολοκλήρωση του συστήματος αποστολής, ιδιαίτερα μάλιστα στους υπολογισμούς πραγματικού χρόνου βαθμονόμησης του ραντάρ MESA και στην προσαρμογή της ικανότητας εντοπισμού στόχων. 
Πρώτος πελάτης ήταν η Αυστραλία με το πρόγραμμα Wedgetail αξίας $1,88 δισ., ενώ ακολούθησε η σύμβαση FMS ύψους $1.071,5 εκατ. της τουρκικής Αεροπορίας για 4 αεροσκάφη.
Εξαιτίας της καθυστέρησης παραδόσεων των δύο προγραμμάτων, η Boeing προέβλεψε αποζημιώσεις ύψους $496 εκατ. στα αποτελέσματα δεύτερου τριμήνου του 2006. Ακολούθησε στις 27 Νοεμβρίου 2006 σύμβαση ύψους $1,59 δισ. για 4 αεροσκάφη της Νότιας Κορέας.
Σχετικά με το τουρκικό πρόγραμμα, υπενθυμίζεται πως σε συνέντευξη Τύπου στις 21 Μαΐου 2007 στην Άγκυρα στελέχη της ΤΑΙ δήλωσαν πως η παράδοση του αρχικού αεροσκάφους δεν αναμένεται προ του 2010.
Το συγκεκριμένο εναέριο σύστημα, αλλάζει πολλά δεδομένα σε ολόκληρο το μέτωπο από τον Έβρο μέχρι τις ακτές του Ισραήλ και δεν έχει καμία σχέση από άποψη δυνατοτήτων με το ΑΣΕΠΕ Erieye, το οποίο βέβαια έχει πολύ υψηλές δυνατότητες, όπως έδειξε και στο πόλεμο της Λιβύης σε αποστολές έρευνας, ελέγχου και εντοπισμού στόχων, αλλά δεν έχει την επιθετική διάσταση που έχει το ραντάρ Ηλεκτρονικής Σάρωσης Πολλαπλού ρόλου (MESA) της Northrop Grumman.
Η επίσημη τελετή αποδοχής του αεροσκάφους θα πραγματοποιηθεί στις 21 Φεβρουαρίου στην 3^η Αεροπορική Βάση στο Ικόνιο.
Τα παραπάνω σε συνδυασμό με το ότι ανακοινώθηκε ότι τα δύο πρώτα μαχητικά αεροσκάφη της η τουρκική Αεροπορία τα παραλαμβάνει σε 55 μήνες από σήμερα και η πρώτη Μοίρα θα είναι επιχειρησιακή το 2020 είναι γεγονότα που πρακτικά σημαίνουν ότι μπαίνει στο μουσείο το σύνολο του ελληνικού επίγειου συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης με μεγάλα ερωτηματικά να δημιουργούνται ακόμα και για τις δυνατότητες εντοπισμού των F-35 από τα ΑΣΕΠΕ ΕΜΠ-145 Εrieye.
Έτσι ή αλλιώς είναι βέβαιο ότι τα F-35 ως μαχητικά πρώτου πλήγματος θα επιχειρήσουν νύκτα, είτε κατά της Ελλάδος είτε κατά της Κύπρου και κανείς ή σχεδόν κανείς δεν θα μπορέσει να τα εντοπίσει με το υπάρχουν δίκτυο αεράμυνας σε αποστολές κρούσης.
Σε δεύτερη φάση με πλήρως κατεστραμμένο το επίγειο δίκτυο αεράμυνας από το πρώτο κύμα των F-35 θα ακολουθήσουν οι μάζες των F-16 για να αποτελειώσουν ότι ξεκίνησαν τα F-35. Σε περίπτωση που μέχρι το 2016 έχει πιστοποιηθεί στο F-35 και το βλήμα αέρος-αέρος Μeteor, τότε πρακτικά είναι αδύνατον να επιρκατήσουν σε BVR αερομαχία τα ελληνικά μαχητικά.
Με τι θα αντιμετωπίσουμε αυτά τα δύο συστήματα ή για να το πούμε αλλιώς, με τι θα αποτρέψουμε την απειλή;
Η  Boeing ολοκλήρωσε την πρώτη φάση του MESA το 2006, Μέσω του προγράμματος Peace Eagle και των βιομηχανικών προγραμμάτων που σχετίζονται με το πρόγραμμα Peace Eagle, η Boeing απασχολεί άμεσα στην Τουρκία 1000 άτομα ενώ μέχρι το 2013 οι βιομηχανικές εργασίες που θα έχουν ανατεθεί στην Τουρκία από την εταιρεία θα φτάνουν τα 1,2 δις δολάρια.
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Εκθεση - κόλαφος! Τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα παραβιάζει η τρόικα

Την άποψη πως η τρόικα παραβιάζει στην Ελλάδα τα ανθρώπινα δικαιώματα, διατυπώνει στην έκθεσή του που συνέταξε με εντολή της Αυστριακής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, του Αυστριακού Εργατικού Επιμελητηρίου (αυστριακό Εργατικό Κέντρο) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων και η οποία δημοσιεύθηκε στη Βιέννη, ο διεθνώς γνωστός νομικός, καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστημίου της Βρέμης και στενός συνεργάτης του γερμανικού "Ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ", Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο.

Ορισμένοι όροι που έχουν επιβάλει οι ευρωπαϊκοί θεσμοί στην Ελλάδα παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθώς η Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, παραβιάζουν και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, αναφέρεται χαρακτηριστικά στη γνωμοδότηση.

Ο Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο, σημειώνοντας πως οι δύο κοινοτικοί θεσμοί (ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) που εκπροσωπούνται στην τρόικα δεσμεύονται από την Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, κατακρίνει έντονα την τρόικα για τα μέτρα λιτότητας που διαπραγματεύτηκε με την Ελλάδα, διευκρινίζοντας ότι η τρόικα έχει απαιτήσει δυσανάλογες παρεμβάσεις στο εργατικό δίκαιο και στο κοινωνικό σύστημα της Ελλάδας.

Η τρόικα, αναφέρει, με την επιβολή μειώσεων στους μισθούς παραβίασε το θεμελιώδες δικαίωμα ελεύθερης διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, ενώ με την επιβολή διαφόρων άλλων δεσμεύσεων στην Ελλάδα παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματα για εργασία, στέγη, κοινωνική ασφάλεια και ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η μείωση κατώτατων μισθών, η μετάθεση των διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης, οι περικοπές στο σύστημα υγείας ή ο περιορισμός της επιδότησης στην κατασκευή στέγης, ως παρεμβάσεις δεν καλύπτονται από το Δίκαιο της ΕΕ και εκτός τούτου δεν υπήρξε επαρκής εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο καθηγητής Φίσερ-Λεσκάνο εκτιμά πως θα μπορούσαν να είχαν επιτυχία προσφυγές που θα γίνονταν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τόσο για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και για παραβίαση αρμοδιοτήτων συλλογικών οργάνων, ιδιαίτερα μάλιστα εάν οι καταγγελίες γίνονταν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Επίσης, αναφέρει πως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μπορούσαν να γίνουν προσφυγές και «κατά ενεργειών κρατών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας». Το Διεθνές Δικαστήριο, τονίζει, θα μπορούσε να ασχοληθεί με τα ζητήματα ως προς τη συμβατότητα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν προσφυγές κατά μεμονωμένων κρατών στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.
 
πηγή ΑΠΕ

ΣΜΥΡΝΗ 1922 ΦΙΛΜ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ:ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ,ΑΓΝΩΣΤΟ ΦΙΛΜ ΜΕ ΤΟΝ "ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ"ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΣΜΥΡΝΗ 1922 ΦΙΛΜ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ:ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ,ΑΓΝΩΣΤΟ ΦΙΛΜ ΜΕ ΤΟΝ "ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ"ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

5/2/14

Βρέθηκε εκπληκτικό φιλμ ντοκουμέντο μετά από 86 χρόνια! Το φιλμ τράβηξε ο George Magarian, κατά την διάρκεια των γεγονότων της Σμύρνης.

Ο George Magarian, γεννημένος το 1895 σπούδασε στο “Αμερικανικό Κολλέγιο” στο Ικόνιο (Konya) της Τουρκίας. Αργότερα, διατέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων) ή YMCA.

Αν και η YMCA δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία, το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης των θυμάτων της τραγωδίας αυτής. Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, την ίδια στιγμή, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη.

Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 86 χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Ολοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο, το έσωσε από τη φθορά του χρόνου, και έτσι, είμαστε τώρα σε θέση να δούμε αυτά τα μοναδικά σπαράγματα της μνήμης.

Το αρχικό video είχε αναρτηθεί από τον ίδιο τον εγγονό του George Magarian και κινηματογραφιστή Robert Davidian.

πηγη

Τα μυστικά και τα μυστήρια του Ολύμπου!

Θα ετοιμαστούμε για να κάνουμε μαζί μια ανάβαση στο μυθικό αυτό βουνό και να ανακαλύψουμε τα μυστικά του. Ανεβαίνοντας το, θα διαπιστώσετε και εσείς, ότι οι θρύλοι το τυλίγουν από κάθε πλευρά.
Έχουν ακουστεί απίστευτες ιστορίες για αυτό το βουνό.... Για νεραϊδότοπους, για επισκέψεις ιπτάμενων δίσκων στο "μπαλκόνι" του Δία, για ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία κ.α.
Όλα αυτά φυσικά, μπορεί να είναι απλοί μύθοι, μπορεί να είναι και φανταστικές ιστορίες. Ένα όμως είναι σίγουρο. ότι οι κάτοικοι στις γύρω περιοχές του Ολύμπου, έχουν να σας πούνε πολλές ιστορίες γιατί ζούνε καθημερινά αυτούς τους θρύλους...
Μέσα σε όλα αυτά , ένα μεγάλο ρόλο παίζουν και τα ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα του Ολύμπου. Πάνω στα οποία έχουν γίνει δεκάδες μελέτες από πάρα πολλούς επιστήμονες , φυσικούς, γεωλόγους και άλλους.
Θα προσπαθήσουμε λοιπόν μαζί, εδώ στο Ελληνικό Αρχείο, να δούμε τα κυριότερα από αυτά τα "μυστικά" του Ολύμπου.
Το Στεφάνι του Δία

Όποιος βρεθεί στην περιοχή του Ολύμπου, που από τα αρχαία χρόνια ονομάστηκε "Το στεφάνι του Δία", θα αντικρίσει ένα εκπληκτικό φαινόμενο. Κάθε πρωί με την ανατολή του Ηλίου, οι σκιές που δημιουργούνται στην κόψη του βουνού, απεικονίζουν το πρόσωπο του Δία με όλα τα χαρακτηριστικά του! Είναι ένα γεγονός , το οποίο όλοι οι κάτοικοι των γύρω χωριών του Ολύμπου γνωρίζουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η τοποθεσία αυτή, έχει ονομαστεί "Ο θρόνος του Δία"!
Οι πυραμίδες του Ολύμπου

Υπάρχουν οι πυραμοειδές κορυφές του Ολύμπου ,οι οποίες σύμφωνα με την παράδοση αλλά και την άποψη μελετητών, μόνο τυχαίες δεν είναι.. Από την αρχαία Ελλάδα ξέρουμε ότι όλες οι σημαντικές τοποθεσίες που επέλεγαν οι Έλληνες, βρίσκονταν σε στρατηγικής σημασίας σημεία ή και σε ιερούς τόπους από την ίδια την φύση. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τις πυραμίδες του Ολύμπου.
Μόνο που σύμφωνα με την παράδοση αλλά και τις ιστορίες των κατοίκων του Ολύμπου, οι οποίες σώζονται μέχρι σήμερα, αυτές οι πυραμίδες δημιουργήθηκαν τους αρχαίους χρόνους, είτε από μια προηγμένη ανθρώπινη τεχνολογία, αφού φαίνονται να είναι λαξευμένες, είτε ότι τις δημιούργησαν οι ίδιοι οι θεοί για δικά τους στρατηγικά σημεία. Στις τρεις αυτές κορυφές των πυραμίδων βρίσκονται οι περιοχές Τούμπα, Αγ. Αντώνιος και
Προφήτης Ηλίας αντίστοιχα.

Το σημαντικό και καθόλου μυθολογικό στοιχείο για τις πυραμίδες είναι οι αποστάσεις και οι μοίρες που σχηματίζουν οι γωνίες τους! Επιστήμονες λένε ότι την ίδια ακριβώς γωνία έχουν και τα 3 αστέρια της ζώνης του Ωρίωνα στον ουρανό. Τις λεγόμενες "Τρείς Βασιλείες".
Από τα 3 αυτά άστρα, τα δύο είναι σε ευθεία γραμμή και το τρίτο απέχει 27 μοίρες. Ακριβώς την ίδια γωνία μοιρών αλλά και την πλήρη ταύτιση με τα 3 άστρα του Ωρίωνα, έχουν οι 3 πυραμίδες του Ολύμπου. Σκεφτήκατε πού αλλού στην Γή, συμβαίνει η ίδια αυτή ακριβώς ευθυγράμμιση με την ζώνη του Ωρίωνα; Ναι, καλά το σκεφτήκατε.. Στις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο!
Και εδώ έρχονται οι ιστορίες και οι μύθοι, για το κατά πόσο είναι φυσικές ή.... τεχνητές, οι πυραμίδες του Ολύμπου. Η Εκκλησία του Προφήτη Ηλία Πολλοί είναι οι κάτοικοι αλλά και οι επιστήμονες, οι οποίοι έχουν αναφέρει πως στην περιοχή που βρίσκεται η Εκκλησία του προφήτη Ηλία στον Όλυμπο, υπάρχουν πολύ ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Μάλιστα υπάρχουν μαρτυρίες πολλών ανθρώπων οι οποίοι παρευρίσκονταν σε λειτουργίες τις Εκκλησίας, να λένε ότι ένιωθαν μία ανατριχίλα και τους σηκώνονταν τα μαλλιά από την ισχυρή ηλεκτρική φόρτιση του χώρου
Οι Πιερίδες Μούσες
Ο μύθος των Πιερίδων μουσών, είναι πολύ γνωστός στους κατοίκους των χωριών γύρω από τα Πιέρια Όρη.
Ο ποταμός που κατεβαίνει από τα Πιέρια όρη ονομάζεται "Μόρνος" ποταμός (Ο όρος Μόρος σημαίνει σκοτεινός) ο οποίος σύμφωνα με τους θρύλους της περιοχής, συνδέεται με τον ποταμό Λυκώνα των Μουσών. Εκεί οι κάτοικοι έχουν γίνει μάρτυρες αρκετών μυστήριων φαινομένων. Βοσκοί, εργάτες, αλλά και κάτοικοι της περιοχής, έχουν αναφέρει ότι έβλεπαν γυμνές κοπέλες να χορεύουν στο δάσος τραγουδώντας και διάφορα άλλα τέτοια φαινόμενα που τα χαρακτήριζαν σαν Μούσες.
Και όπως ήταν αναμενόμενο ,οι κάτοικοι φοβόντουσαν και κλείνονταν στα σπίτια τους. Από την άλλη όμως υπήρχαν και μερικά φαινόμενα σε αυτές τις περιοχές, τα οποία οι κάτοικοι τα χαρακτήριζαν ως δαιμονικά. Όπως π.χ. η μαρτυρίες για το "μαλλιαρό χέρι", όπως το ονόμασαν στο χωριό Κόρνα, το οποίο το έβλεπαν σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι του χωριού και τους προκαλούσε ένα τεράστιο τρόμο.
Το εγκαταλελειμμένο χωριό Σκοτεινά

Κατηφορίζουμε για το χωριό Σκοτεινά στον Όλυμπο. Πλέον δεν υπάρχει ψυχή στο χωριό. Κάτι, έκανε τους κατοίκους του να φύγουν πανικόβλητοι από το χωριό, που συνορεύει με τον ποταμό Μόρνο που όπως αναφέραμε και πριν, Μόρνα σημαίνει σκοτάδι... Το συγκεκριμένο χωριό κάποτε ήταν γεμάτο ζωή.
Υπήρχε μεγάλη δραστηριότητα των κατοίκων σε κτηνοτροφία, δασοκομία και υπήρχε και ένα εργοστάσιο ξυλείας. Μέσα στο συγκεκριμένο εργοστάσιο μάλιστα, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί από την δεκαετία του '60, υπάρχουν ακόμα άθικτα τα έγραφα, τα βιβλία και διάφορα άλλα αντικείμενα ,σαν να τα άφησε κάποιος εκεί, μόλις έναν μήνα πριν. Ο λόγος που έχει συμβεί αυτό στο συγκεκριμένο χωριό, είναι γιατί οι κάτοικοι δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένοι με ότι συνέβαινε.
Μάλιστα αρκετοί ήταν εκείνοι οι οποίοι προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή με κάποιον πρώην κάτοικο του χωριού, ώστε να τους πουν μερικά από τα περιστατικά που είχαν προκαλέσει τρόμο στο χωριό και ανάγκασαν τους κάτοικους του να το εγκαταλείψουν , αλλά όλοι οι κάτοικοι, κατά έναν περίεργο τρόπο, ακύρωναν αυτές τις συναντήσεις την τελευταία στιγμή.
Πόρτες του Ολύμπου (Σπήλαιο Τσακαλόπετρας)

Στην συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική σπηλιά. Η σπηλιά της Τσακαλόπετρας. Το συγκεκριμένη σπήλαιο έχει μια ιστορία 600 ετών, από την εποχή της τουρκοκρατίας, όταν κάτοικοι του χωριού την χρησιμοποιούσαν σαν κρησφύγετο από τους Τούρκους αλλά και από τούς Γερμανούς στην συνέχεια. Το συγκεκριμένο σπήλαιο, αποτέλεσε και σημείο συγκεντρώσεων της Φιλικής Εταιρείας.
Επίσης λέγεται ότι το ισχυρό γεωμαγνητικό και ηλεκτρικό πεδίο,με το οποίο είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη σπηλιά της Τσακαλόπετρας, έχει κινήσει το ενδιαφέρον και επιστημόνων της ΝΑSΑ ώστε να κάνουν τα δικά τους πειράματα. Μέσα σε αυτό το σπήλαιο υπάρχει και ένα Εκκλησάκι στο οποίο η Φιλική Εταιρεία του Κοραή , είχε αφήσει έγγραφα-εντολές προς τους κατοίκους του χωριού, τα οποία έγγραφα σώζονται μέχρι και σήμερα.
Όπως θα διαπιστώσατε και εσείς μέχρι τώρα, οι θρύλοι και οι ιστορίες γύρω από αυτό το ιερό βουνό, είναι αμέτρητοι. Είτε πρόκειται για φυσικά φαινόμενα, είτε πρόκειται ανεξήγητα γεγονότα, ή ακόμα και για μύθους που κρατάνε για χρόνια, ένα είναι σίγουρο, ότι ο Όλυμπος στην μυθολογημένη ιστορία, δεν αποτέλεσε τυχαία το σημαντικότερο μέρος της Ελλάδας...
Δεν αποτέλεσε τυχαία, το κέντρο του κόσμου!
Πηγή: ellinikoarxeio.com-ellinonpaligenesia.blogspot.gr

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: “Τα Ιμια λέγονται Καρντάκ και ανήκουν στην Τουρκία”!

Τελικά ένα είναι σίγουρο. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ότι μπορεί για να επανέλθει στο 4% όσο πιο γρήγορα μπορεί. Διότι με δηλώσεις όπως της κας Γαϊτάνη για τα Σκόπια και τον επεκτατισμό των “κακών” Ελλήνων που θέλουν να κατακτήσουν τα Βαλκάνια, με θέσεις που θα φέρουν στην Ελλάδα όλη την Ασία – Αφρική και με απόψεις όπως του κου Θεοδωρίδη ότι τα Ιμια λέγονται Καρντάκ, πως κανονικά ανήκουν στην Τουρκία διότι αυτό κατανοεί κανείς διαβάζοντας τα παρακάτω, το μόνο που θα πετύχει θα είναι το ξεφούσκωμά του.

Μάλιστα ο κος Θεοδωρίδης υποστηρίζει πως η Ελλάδα προκάλεσε την κρίση για να μετατρέψει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη. Αυτό φυσικά μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να σταθεί αφού τότε πρωθυπουργός ήταν ο …γνωστός Κώστας Σημίτης. Ενώ δεν παραβλέπει να θεωρήσει παράλογη την όποια πιθανή επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ.

Κε Τσίπρα μήπως θα έπρεπε να πείτε κάτι; Όχι τίποτε άλλο αλλά είστε και εντός συνόρων τώρα.

Ακολουθεί αυτούσια η ανάρτηση από την truthteam :

Τα Ίμια λέγονται Καρντάκ (η τούρκικη ονομασία τους) και ανήκουν στην Τουρκία γιατί είναι πιο κοντά στην Τουρκία παρά στην Κάλυμνο!

2. Παράλογη αξίωση τα 12 μίλια αιγιαλίτιδας ζώνης από την πλευρά της Ελλάδας. (Με λίγα λόγια να χωρίσουμε το Αιγαίο στα δύο με την Τουρκία ή να το αφήσουμε στα ψάρια του όπου και ανήκει όπως λέει το σύνθημα των συντρόφων του).

3. Ξανακρατηθείτε: Την κρίση στα Ίμια προκάλεσε η Ελλάδα η οποία ήθελε να μετατρέψει την διεθνή θάλασσα του Αιγαίου σε Ελληνική λίμνη.

Οι τρεις ήρωές μας κ. Τσίπρα, ο Αντιπλοίαρχος Καραθανάσης Χριστόδουλος, ο Αντιπλοίαρχος Βλαχάκος Παναγιώτης και ο Σημαιοφόρος Γιαλοψός Έκτωρ, δεν έδωσαν την ζωή τους για την πατρίδα για να θέλει να παραδώσει το μισό Αιγαίο και τα Ίμια λίγα χρόνια μετά ένα στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στους Τούρκους.

Το εθνικό συναίσθημα των Ελλήνων κ. Τσίπρα έχει πληγωθεί πολλές φορές από τις αντεθνικές δηλώσεις στελεχών των χαοτικών συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Διαγράψτε άμεσα τον κ. Θεοδωρίδη ή θα είστε απόλυτα συνυπεύθυνος.

freepen.gr

30 μαθήματα ζωής από τον Επίκουρο

 

Επίκουρος (Σάμος, 341 π.Χ. - Αθήνα, 270 π.Χ.) : για κάποιους θεωρείται ως ο σημαντικότερος αρχαίος έλληνας φιλόσοφος. Ήταν ιδρυτής του Επικουρισμού, μιας από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνιστικής φιλοσοφίας. Μερικές από τις ρήσεις του είναι οι εξής:

• Ὁ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς· τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ͵ τὸ δ΄ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς.
  • Ο θάνατος δεν είναι τίποτε για εμάς, διότι αυτό που έχει αποσυντεθεί δεν αισθάνεται και αυτό που δεν αισθάνεται δεν είναι τίποτε για εμάς.
• Ὅρος τοῦ μεγέθους τῶν ἡδονῶν ἡ παντὸς τοῦ ἀλγοῦντος ὑπεξαίρεσις. ὅπου δ΄ ἂν τὸ ἡδόμενον ἐνῇ͵ καθ΄ ὃν ἂν χρόνον ᾖ͵ οὐκ ἔστι τὸ ἀλγοῦν ἢ λυπούμενον ἢ τὸ συναμφότερον.
  • Όριο του μεγέθους των ηδονών είναι η εξάλειψη κάθε πόνου. Όπου είναι παρούσα η ηδονή και για όσο διάστημα είναι παρούσα, δεν υπάρχει τίποτε που να προξενεί πόνο ή λύπη ή και τα δύο μαζί.
• Οὐκ ἔστιν ἡδέως ζῆν ἄνευ τοῦ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως οὐδὲ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως ἄνευ τοῦ ἡδέως.
  • Είναι αδύνατον να ζεις ευχάριστα χωρίς να ζεις σοφά, έντιμα και δίκαια και είναι αδύνατον να ζεις σοφά έντιμα και δίκαια χωρίς να ζεις ευχάριστα.
• Ὁ δίκαιοςἀταρακτότατος͵ ὁ δ΄ ἄδικος πλείστης ταραχῆς γέμων.
  • Ο δίκαιος άνθρωπος έχει ηρεμία, ενώ ο άδικος είναι γεμάτος ταραχή.
• Ὧν ἡ σοφία παρασκευάζεται εἰς τὴν τοῦ ὅλου βίου μακαριότητα πολὺ μέγιστόν ἐστιν ἡ τῆς φιλίας κτῆσις.
  • Από τα αγαθά που παρέχει η σοφία για τη μακαριότητα της ζωής στο σύνολό της το μέγιστο είναι η απόκτηση της φιλίας.
• Ταῖς γὰρ ἰδίαις οἰκειούμενοι διὰ παντὸς ἀρεταῖς τοὺς ὁμοίους ἀποδέχονται͵ πᾶν τὸ μὴ τοιοῦτον ὡς ἀλλότριον νομίζοντες.
  • [Οι άνθρωποι], καθώς είναι εξοικειωμένοι διαρκώς με τις δικές τους αρετές, αποδέχονται τους ομοίους τους και θεωρούν ξένο κάθε τι το διαφορετικό.
• Πᾶν ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἐν αἰσθήσει· στέρησις δέ ἐστιν αἰσθήσεως ὁ θάνατος.
  • Κάθε καλό και κάθε κακό βρίσκεται στην αίσθηση, ενώ ο θάνατος είναι ακριβώς η στέρηση της αίσθησης.
• Μήτε νέος τις ὢν μελλέτω φιλοσοφεῖν͵ μήτε γέρων ὑπάρχων κοπιάτω φιλοσοφῶν. οὔτε γὰρ ἄωρος οὐδείς ἐστιν οὔτε πάρωρος πρὸς τὸ κατὰ ψυχὴν ὑγιαῖνον. [...] ὥστε φιλοσοφητέον καὶ νέῳ καὶ γέροντι͵ τῷ μὲν ὅπως γηράσκων νεάζῃ τοῖς ἀγαθοῖς διὰ τὴν χάριν τῶν γεγονότων͵ τῷ δὲ ὅπως νέος ἅμα καὶ παλαιὸς ᾖ διὰ τὴν ἀφοβίαν τῶν μελλόντων.
  • Ούτε όταν κάποιος είναι νέος να αργοπορεί να φιλοσοφήσει, ούτε όταν είναι γέρος να καταπονείται φιλοσοφώντας. [...] Πρέπει, λοιπόν, να φιλοσοφεί και ο νέος και ο γέρος: ο ένας ώστε, καθώς γερνά, να παραμένει νέος μέσα στα αγαθά – από ευγνωμοσύνη προς τα όσα έγιναν -, και ο άλλος, αν και νέος, να είναι συνάμα και ώριμος, καθώς θα είναι απαλλαγμένος από το φόβο για όσα θα γίνουν.
• Οὐθὲν γάρ ἐστιν ἐν τῷ ζῆν δεινὸν τῷ κατειληφότι γνησίως τὸ μηδὲν ὑπάρχειν ἐν τῷ μὴ ζῆν δεινόν. ὥστε μάταιος ὁ λέγων δεδιέναι τὸν θάνατον οὐχ ὅτι λυπήσει παρών͵ ἀλλ΄ ὅτι λυπεῖ μέλλων. ὃ γὰρ παρὸν οὐκ ἐνοχλεῖ͵ προσδοκώμενον κενῶς λυπεῖ.
  • Για εκείνον που κατανόησε πραγματικά ότι δεν υπάρχει τίποτε το φρικτό στο να μη ζει, δεν υπάρχει τίποτε το φριχτό στο να ζει. Επομένως, είναι ανόητος όποιος λέει ότι φοβάται το θάνατο, όχι επειδή θα υποφέρει όταν έρθει ο θάνατος, αλλά επειδή υποφέρει στη σκέψη ότι θα έρθει.
• Τὸ φρικωδέστατον οὖν τῶν κακῶν ὁ θάνατος οὐθὲν πρὸς ἡμᾶς͵ ἐπειδήπερ ὅταν μὲν ἡμεῖς ὦμεν͵ ὁ θάνατος οὐ πάρεστιν͵ ὅταν δὲ ὁ θάνατος παρῇ͵ τόθ΄ ἡμεῖς οὐκ ἐσμέν. οὔτε οὖν πρὸς τοὺς ζῶντάς ἐστιν οὔτε πρὸς τοὺς τετελευτηκότας͵ ἐπειδήπερ περὶ οὓς μὲν οὐκ ἔστιν͵ οἳ δ΄ οὐκέτι εἰσίν.
  • Το πιο φοβερό από τα κακά, ο θάνατος, δεν είναι τίποτε για εμάς – στον βαθμό που όσο υπάρχουμε, δεν είναι παρών· κι όταν πάλι είναι παρών εκείνος, τότε δεν υπάρχουμε εμείς. Άρα ο θάνατος δεν υπάρχει ούτε για τους ζωντανούς ούτε για τους πεθαμένους – εφόσον για τους πρώτους δεν υπάρχει, ενώ οι άλλοι δεν υπάρχουν πια.
• Μνημονευτέον δὲ ὡς τὸ μέλλον οὔτε πάντως ἡμέτερον οὔτε πάντως οὐχ ἡμέτερον͵ ἵνα μήτε πάντως προσμένωμεν ὡς ἐσόμενον μήτε ἀπελπίζωμεν ὡς πάντως οὐκ ἐσόμενον.
  • Πρέπει να θυμόμαστε ότι το μέλλον δεν είναι ούτε εντελώς δικό μας ούτε κι εντελώς ξένο μας, ώστε ούτε να περιμένουμε με βεβαιότητα ότι θα έρθει, ούτε να απελπιζόμαστε ότι σίγουρα δε θα έρθει.

• Τότε γὰρ ἡδονῆς χρείαν ἔχομεν͵ ὅταν ἐκ τοῦ μὴ παρεῖναι τὴν ἡδονὴν ἀλγῶμεν• ὅταν δὲ μὴ ἀλγῶμεν͵ οὐκέτι τῆς ἡδονῆς δεόμεθα.
  • Την ηδονή την έχουμε ανάγκη ακριβώς τότε, όταν πονούμε από την απουσία της∙ ενώ όταν δεν πονούμε, δεν την χρειαζόμαστε πια.
• Καὶ τὴν αὐτάρκειαν δὲ ἀγαθὸν μέγα νομίζομεν͵ οὐχ ἵνα πάντως τοῖς ὀλίγοις χρώμεθα͵ ἀλλ΄ ὅπως ἐὰν μὴ ἔχωμεν τὰ πολλά͵ τοῖς ὀλίγοις ἀρκώμεθα͵ πεπεισμένοι γνησίως ὅτι ἥδιστα πολυτελείας ἀπολαύουσιν οἱ ἥκιστα ταύτης δεόμενοι͵ καὶ ὅτι τὸ μὲν φυσικὸν πᾶν εὐπόριστόν ἐστι͵ τὸ δὲ κενὸν δυσπόριστον.
  • Θεωρούμε ότι η αυτάρκεια είναι μέγιστο αγαθό, όχι για να χρησιμοποιούμε πάντοτε τα λίγα, αλλά για να μπορούμε, όταν δεν έχουμε πολλά, να αρκούμαστε στα λίγα, πιστεύοντας στ’ αλήθεια ότι την πολυτέλεια την απολαμβάνουν ηδονικότερα εκείνοι που την έχουν μικρότερη ανάγκη και ότι κάθε τι φυσικό το αποκτούμε εύκολα, ενώ το μάταιο δύσκολα.
• Οὐθὲν ἔοικε θνητῷ ζῴῳ ζῶν ἄνθρωπος ἐν ἀθανάτοις ἀγαθοῖς.
  • Διόλου δε μοιάζει με ζώο θνητό ο άνθρωπος που ζει μέσα σε αθάνατα αγαθά.
• Πᾶσα ἀλγηδὼν εὐκαταφρόνητος• ἡ γὰρ σύντονον ἔχουσα τὸ πονοῦν σύντομον ἔχει τὸν χρόνον, ἡ δὲ χρονίζουσα περὶ τὴν σάρκα ἀβληχρὸν ἔχει τὸν πόνον.
  • Κάθε σωματικός πόνος είναι αξιοκαταφρόνητος• αυτός που πονά πολύ διαρκεί λίγο, ενώ αυτός που χρονίζει στη σάρκα προξενεί ήπιο πόνο.
• Ἀδικοῦντα λαθεῖν μὲν δύσκολον, πίστιν δὲ λαβεῖν ὑπὲρ τοῦ λαθεῖν ἀδύνατον.
  • Αυτός που αδικεί είναι δύσκολο να ξεφύγει• αλλά να βεβαιωθεί πως θα συνεχίζει να ξεφεύγει είναι αδύνατον.
• Κακὸν ἀvάγκη, ἀλλ’ οὐδεμία ἀvάγκη ζῆν μετὰ ἀvάγκης.
  • Η ανάγκη είναι κακό, αλλά δεν είναι αναγκαίο να ζούμε υπό καθεστώς ανάγκης.
• Γεγόναμεν ἅπαξ, δὶς δὲ οὐκ ἔστι γενέσθαι• δεῖ δὲ τὸν αἰῶνα μηκέτι εἶναι• σὺ δὲ οὐκ ὢν τῆς αὔριον κύριος ἀναβάλλῃ τὸ χαῖρον• ὁ δὲ βίος μελλησμῷ παραπόλλυται καὶ εἷς ἕκαστος ἡμῶν ἀσχολούμενος ἀποθνῄσκει.
  • Γεννηθήκαμε μια φορά και δεν γίνεται να γεννηθούμε και δεύτερη• και κατ’ ανάγκην δεν υπάρχει πια κάτι αιώνια. Όμως εσύ, που δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις την ευτυχία σου: και η ζωή σπαταλιέται στις αναβολές κι ο καθένας μας πεθαίνει γεμάτος ασχολίες.
• Ἀφαιρουμένης προσόψεως καὶ ὁμιλίας καὶ συναναστροφῆς ἐκλύεται τὸ ἐρωτικὸν πάθος.
  • Αν αφαιρέσουμε την όψη, τη συνομιλία και τη συναναστροφή, σβήνει το ερωτικό πάθος.
• Τοῦ γεγονότος ἀμνήμων ἀγαθοῦ γέρων τήμερον γεγένηται.
  • Ο γέρος που λησμονεί το αγαθό που συνέβη είναι σαν να γεννήθηκε σήμερα.
• Ἡ πενία μετρουμένη τῷ τῆς φύσεως τέλει μέγας ἐστὶ πλοῦτος• πλοῦτος δὲ μὴ ὁριζόμενος μεγάλη ἐστὶ πενία.
  • Η φτώχεια, αν υπολογιστεί με μέτρο τον σκοπό της φύσης, είναι μεγάλος πλούτος• ενώ ο πλούτος που δεν του έχουν τεθεί όρια είναι μεγάλη φτώχεια.
• Οὔτε τοὺς προχείρους εἰς φιλίαν οὔτε τοὺς ὀκνηροὺς δοκιμαστέον• δεῖ δὲ καὶ παρακινδυνεῦσαι χάριν, χάριν φίλιας.
  • Δεν πρέπει να αποδεχόμαστε ούτε τους πολύ βιαστικούς στη φιλία ούτε τους πολύ διστακτικούς∙ γιατί για χάρη της φιλίας χρειάζεται και να διακινδυνεύουμε.
• Οὐχ οὕτως χρείαν ἔχομεν τῆς χρείας <τῆς> παρὰ τῶν φίλων ὡς τῆς πίστεως τῆς περὶ τῆς χρείας.
  • Δεν έχουμε τόσο ανάγκη τη βοήθεια των φίλων μας, όσο τη βεβαιότητα για τη βοήθειά τους.
• Μικρὸς παντάπασιν ᾧ πολλαὶ αἰτίαι εὔλογοι εἰς ἐξαγωγὴν βίου.
  • Είναι μικρός από κάθε άποψη ο άνθρωπος που έχει πολλούς και καλούς λόγους να εγκαταλείψει τη ζωή.
• Οὔθ’ ὁ τὴν χρείαν ἐπιζητῶν διὰ παντὸς φίλος, οὔθ’ ὁ μηδέποτε συνάπτων• ὁ μὲν γὰρ καπηλεύει τῇ χάριτι τὴν ἀμοιβήν, ὁ δὲ ἀποκόπτει τὴν περὶ τοῦ μέλλοντος εὐελπιστίαν.
  • Φίλος δεν είναι ούτε εκείνος που διαρκώς επιζητεί το χρήσιμο ούτε εκείνος που ποτέ δεν το συνδιάζει με τη φιλία. Γιατί ο ένας, με πρόσχημα την ευεργεσία, εμπορεύεται το αντάλλαγμα, ενώ ο άλλος σκοτώνει την καλή ελπίδα για το μέλλον.
• Ἡ φιλία περιχορεύει τὴν οἰκουμένην κηρύττουσα δὴ πᾶσιν ἡμῖν ἐγείρεσθαι ἐπὶ τὸν μακαρισμόν.
  • Η φιλία σέρνει το χορό της ολόγυρα στην οικουμένη, κηρύττοντας σε όλους μας να σηκωθούμε για το μακαρισμό.
• Ἔστι καὶ ἐν λεπτότητι καθαριότης, ἧς ὁ ἀνεπιλόγιστος παραπλήσιόν τι πάσχει τῷ διʼ ἀοριστίαν ἐκπίπτοντι.
  • Υπάρχει και στην απλότητα ένα μέτρο και όποιος δεν το λογαριάζει παθαίνει ό,τι συμβαίνει σ’ εκείνον που δεν έχει όρια.
• Συμπαθῶμεν τοῖς φίλοις οὐ θρηνοῦντες ἀλλὰ φροντίζοντες.
  • Στον πόνο των φίλων συμπάσχουμε όχι θρηνώντας αλλά μεριμνώντας γι’ αυτούς.
• Ἐν φιλολόγῳ συζητήσει πλεῖον ἤνυσεν ὁ ἡττηθεὶς καθ’ ὃ προσέμαθεν.
  • Στην κοινή φιλοσοφική αναζήτηση κερδίζει περισσότερα αυτός που έμαθε περισσότερα: ο ηττημένος.
• Τῆς αὐταρκείας καρπὸς μέγιστος ἐλευθερία.
  • Η ελευθερία, ο μέγιστος καρπός της αυτάρκειας.

by Αντικλείδι ,  http://antikleidi.wordpress.com/

Απείχαν απ' την άρση της ασυλίας της Τρόϊκας οι ΣΥΡΙΖαίοι ευρωβουλευτές ! Εν Ελλάδι εμφανίζονται δήθεν κατά του μνημονίου οι υποκριτές του

Αντιμέτωποι με ποινικές και αστικές ευθύνες πλέον οι Τροικανοί! Μία τεράστιας σημασίας απόφαση για την Ελλάδα και τον λαό της κατάφερε να αποσπάσει πριν από λίγο από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Νότης Μαριάς. Ύστερα από επικοινωνία που είχε το SpiroSpero.gr μαζί του, μας ενημέρωσε πως και η Ολομέλεια έκανε δεκτή την τροπολογία που κατέθεσε χθες στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου για άρση ασυλίας των εκπροσώπων της Τρόικας σε όλες τις χώρες που έχουν επιβληθεί μνημόνια. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι της ψηφοφορίας απείχαν, σύμφωνα με τον κ. Μαριά, οι Έλληνες ευρωβουλευτές της ΝΔ, αλλά (άκουσον-άκουσον) και του ΣΥΡΙΖΑ(!!!) Πλέον, με αυτή την απόφαση όλοι όσοι έχουν προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε βάρος της Τρόικας, θα εξετάζονται οι υποθέσεις τους κανονικά και οι εκπρόσωποι των δανειστών θα λογοδοτούν επίσης κανονικά και με τον Νόμο στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τις πράξεις τους! Είχε προηγηθεί η κατάθεση της τροπολογίας αυτής από τον Νότη Μαριά στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων, όπου «τις εν λόγω τροπολογίες είχαν συνυπογράψει άλλοι τέσσερις βουλευτές μέλη της Πολιτικής Ομάδας των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κ.Σ.Σ.Ε. κ. J. Clappison. Επισημαίνεται ότι από ελληνικής πλευράς και στην χθεσινή κρίσιμη ψηφοφορία συμμετείχαν μόνο και ψήφισαν ο Νότης Μαριάς (ΑΝΕΛ) και ο Κύπριος βουλευτής Νίκος Νικολαΐδης (ΕΔΕΚ). spirospero.gr

Όταν ο Θ. Δ. Πάγκαλος έβγαλε περίστροφο μέσα στη Βουλή

Μετά την συντριβή του φιλοβασιλικού κινήματος Γαργαλίδη - Λεοναρδόπουλου τον Οκτώβριο του 1923, τα συντηρητικά κόμματα είχαν βρεθεί σε δύσκολη θέση.

Ο Μεταξάς είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ιταλία, ενώ πολλά άλλα στελέχη του "Λαϊκού" κόμματος είχαν συλληφθεί ως ύποπτοι για συνέργεια στο αποτυχόν κίνημα.


Έκτός αυτών, ο Γεώργιος Παπανδρέου, υπουργός εσωτερικών της "επαναστατικής κυβέρνησης" είχε εφεύρει ένα νέο εκλογικό νόμο στενο-ευρείας περιφέρειας που προέβλεπε χωριστούς καταλόγους για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και εξασφάλιζε την εκλογική νίκη για τα Βενιζελικά κόμματα.

Στις εκλογές της 17ης Δεκεμβρίου όλα τα συντηρητικά κόμματα είχαν δηλώσει αποχή και η σύνθεση της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης που προέκυψε ήταν αποκλειστικά Βενιζελική. Ανάμεσα στους Βενιζελικούς είχαν εκλεγεί περίπου 120 πληρεξούσιοι που υποστήριζαν την ανακύρηξη αβασίλευτης δημοκρατίας.Οι περισσότεροι άνηκαν στην "Δημοκρατική Ένωση" του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, αλλά υπήρχαν και ανεξάρτητοι όπως οι απόστρατος ναύαρχος Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος και ο απόστρατος υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος.

Την γραμμή των συντηρητικών για αποχή είχε αρνηθεί να ακολουθήσει μια μικρή ομάδα 6 πολιτευτών από την Βόρεια Ελλάδα οι οποίοι συμμετείχαν στις εκλογές και εξελέγησαν εύκολα.

Ο πιο σημαντικός πολιτευτής ανάμεσα τους, ήταν αναμφίβολα ο Γεώργιος Μπούσιος, υπουργός σε όλες τις μετανοεμβριανές κυβερνήσεις. Ανάμεσα στους συντηρητικούς εκλεγέντες ήταν και ο Αθανάσιος Τζώνης, κτηνίατρος στο επάγγελμα που είχε εκλεγεί πληρεξούσιος Άρτης.

Ο Τζώνης ήταν ένας φανατικός βασιλόφρων εθνικιστής με πλούσια προϊστορία σε επεισόδια με αξιωματικούς και ιδιώτες στην Ιταλία, πολλούς από τους οποίους είχε προκαλέσει σε μονομαχία η τους είχε ραπίσει δημοσίως γιατί μιλούσαν κατά της Ελλάδας.

(Πρωτοσέλιδο της εφ. "ΣΚΡΙΠ", ο Αθ. Τζώνης)

Όταν εξερράγει ο Ιταλο-τουρκικός πόλεμος στην Λιβύη το 1911, ο ίδιος ζήτησε να παρουσιαστεί εθελοντής μόνο και μόνο για να πολεμήσει τους Τούρκους, ενώ είχε λάβει ενεργό μέρος στον Ηπειρωτικό αγώνα στον οποίο είχε διακριθεί.

Ο Τζώνης λοιπόν, βρέθηκε εκλεγμένος πληρεξούσιος σε μια πολυπληθή Εθνοσυνέλευση 387 Βενιζελικών κυρίως, πληρεξουσίων, στην οποία ο φανατισμός των δημοκρατικών ήταν τόσος ώστε να μην επιτρέπουν ούτε στον ίδιο τον Βενιζέλο να μιλήσει από το βήμα της βουλής χωρίς να τον διακόπτουν μετά την αιφνιδιαστική επιστροφή του από την αυτοεξορία του στην Γαλλία.

Το κλίμα της Εθνοσυνέλευσης ήταν εκρηκτικό, οι διακοπές των ομιλητών ήταν συχνές, ενώ πολλοί πληρεξούσιοι (Καρασεβδάς, Πάγκαλος, Κούνδουρος, Κονδύλης) κατηγορούσαν τον βασιλιά και τους απόντες συντηρητικούς ως αποκλειστικούς υπεύθυνους για την Μικρασιατική καταστροφή.

Χαρακτηριστική η πρόταση του Κούνδουρου να χαραχθούν στην πρόσοψη των παλαιών ανακτόρων τα ονόματα των 2500 αξιωματικών που συμμετείχαν στην "επανάσταση του 1922", ο πληρεξούσιος Φραγκουδής απαίτησε με πρόταση του στην Εθνοσυνέλευση να ανατραπεί η αναμνηστική στήλη που είχε εγερθεί στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας για την δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη, ενώ ισχυρή αντίδραση συνάντησε το σχέδιο νόμου για εκ νέου απονομή συντάξεων στους αξιωματικούς που είχαν αποστρατευθεί μετά το αποτυχημένο φιλοβασιλικό κίνημα.

Τα επεισόδια και η οχλαγωγία ήταν καθημερινά φαινόμενα στις συνεδριάσεις, ενώ μια τέτοια κατάσταση οδήγησε και στο καρδιακό επεισόδιο του πρωθυπουργού Βενιζέλου που τον οδήγησε στην παραίτηση για λόγους υγείας.

Η νέα κυβέρνηση "Φιλελευθέρων" υπό τον Ευρυτάνα Γεώργιο Καφαντάρη παρουσιάστηκε στην Εθνοσυνέλευση για να κάνει τις προγραμματικές της δηλώσεις στις 11 Φεβρουαρίου 1924.

Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Καφαντάρης αναφέρθηκε στην υγεία του Βενιζέλου και στην ιατρική γνωμάτευση του καρδιολόγου Βακέζ που τον είχε εξετάσει.

Τότε εν΄τελώς ξαφνικά σηκώθηκε όρθιος ο Τζώνης φωνάζοντας: "Δεν μας ενδιαφέρει τι λέει ο Βακέζ για την καρδία του Βενιζέλου που δολοφόνησε έξι πατριώτες πολιτικούς. Ο Βενιζέλος θεωρείται ως μη υπάρχον από τον Ελληνικό λαό.

Τα εννέα δέκατα του Ελληνικού λαού φωνάζουν Ζήτω ο Βασιλιάς Γεώργιος!!!". Ακολούθησε ένα πανδαιμόνιο με δημοκρατικούς πληρεξουσίους να κινούνται από τα αριστερά έδρανα προς τον Τζώνη για να τον λιντσάρουν. Ο πρόεδρος της έδρας Ρακτιβάν, έλυσε εσπευσμένα την συνεδρίαση για να μην δωθεί συνέχεια.

Ο Τζώνης καθώς αποχωρούσε  συνάντησε τον Πάγκαλο στις σκάλες ο οποίος του πρότεινε να γίνει δημοκρατικός για να εκλέγεται άνετα βουλευτής στο μέλλον.

Ο Τζώνης χωρίς δισταγμό έδωσε δύο δυνατές γροθιές στον Πάγκαλο, ο οποίος αφού πέρασε την πρώτη έκπληξη τράβηξε το περίστροφο του, ο Τζώνης όμως πιο γρήγορος τον αφόπλισε. Τότε ο πάγκαλος έδωσε συναγερμό στην φρουρά που στρατωνιζόταν στο προαύλιο της βουλής, διατάσσοντας να πυροβολήσουν.

Ο επικεφαλής της φρουράς έδωσε διαταγή στους στρατιώτες να οπλίσουν και να πυροβολήσουν τον Τζώνη που σώθηκε μόνο χάρις την επέμβαση του Φρούραρχου της βουλής Νικολετάτου, ο οποίος εμπόδισε την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή την φρουρά να πυροβολήσει πληρεξούσιο.

(Ο Θ. Πάγκαλος το 1925)

Ο Τζώνης όμως δεν πτοήθηκε από τον κίνδυνο, αλλά αντιθέτως καταδίωξε τον Πάγκαλο που κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητο του, υβρίζοντας τον "θρασύδειλο" και "χάρτινο στρατηγό".

Όπως ήταν αναμενόμενο στον απόηχο του επεισοδίου ο Τζώνης εξυμνήθηκε από τις συντηρητικές εφημερίδες και εξυβρίστηκε από τις δημοκρατικές ως "ζωοκλέπτης" και "καραγκιόζης".

Ο Κονδύλης και ο Χατζηκυριάκος καταφέρθηκαν εναντίον του Τζώνη απειλώντας με παραίτηση από πληρεξούσιοι (απειλή που φυσικά δεν πραγματοποίησαν), ενώ ασκήθηκε δίωξη από τον εισαγγελέα Αθηνών μετά από μήνυση του Παγκάλου.

Ο Πάγκαλος σε δηλώσεις του είπε ότι "ευτυχώς που με κράτησαν γιατί θα τον σκότωνα" .Στις 14 Φεβρουαρίου η Δ΄ Εθνοσυνέλευση με 260 ψήφους σε σύνολο 270 ψηφισάντων, παρείχαν άδεια για να ασκηθεί δίωξη εις βάρος του Τζώνη.

Πολλοί δημοκρατικοί βουλευτές ζήτησαν να διαγραφεί ο Τζώνης από τους καταλόγους των πληρεξουσίων και να καθαιρεθεί, κάτι όμως που δεν προβλεπόταν από τον κανονισμό.

Ο Τζώνης έγινε ο ήρωας των συντηρητικών που έστειλαν εκατοντάδες συγχαρητήρια τηλεγραφήματα από όλη την Ελλάδα ενώ κάποιοι μάζεψαν και υπογραφές συμπαράστασης, καθώς ο Πάγκαλος ήταν ένα ιδιαιτέρως μισητό πρόσωπο για τους "συνταγματικούς".

(Ι. Β. Δ. www.istorikathemata.com)

Πηγές

Βασίλης Τζανακάρης, Στο όνομα της προσφυγιάς, εκδόσεις Μεταίχμιο
Εφημερίδα Σκριπ, φύλλο 5ης και 6ης Φεβρουαρίου 1924
Αι αγορεύσεις του Ελληνικού κοινοβουλίου, τόμος7, εκδόσεις "εθνικός κηρυξ"
ΠΗΓΗ
Το είδαμε εδώ

Βίντεο-ντοκουμέντο: Οι λαθρομετανάστες τρύπησαν μόνοι τους το φουσκωτό

Βίντεο που αποδεικνύει το οργανωμένο σχέδιο που εξελίσσεται από τους Τούρκους, και κάποια ξένα κέντρα εξουσίας τα οποία επιθυμούν την εισβολή λαθρομεταναστών στην χώρα με απώτερο σκοπό την εθνολογική της αλλοίωση και την αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού, έχει βγει στο φως της δημοσιότητας.

Το οποίο δείχνει στην πρόσφατη τραγωδία με λαθρομετανάστες στο Φαρμακονήσι, όπου οι ίδιοι οι επιβαίνοντες να τρυπούν το φουσκωτό για να καταλήξουν στην θάλασσα, ώστε το Λιμενικό να αναγκαστεί να προχωρήσει σε διάσωση ναυαγών και να τους φέρει στην χώρα.

Προ λίγων ημερών  είχαμε αποκαλύψεις από τα πλέον επίσημα χείλη, αυτά του Λιμενικού Σώματος το οποίο καθημερινά έρχεται αντιμέτωπο με αυτή την πρωτοφανή κατάσταση με αυτό το «θέατρο του παραλόγου» που διαδραματίζεται στο Αιγαίο: Την προώθηση από του τούρκους δουλεμπόρους σε συνεργασία με την τούρκικη Ακτοφυλακή χιλιάδων λαθρομεταναστών στην Ελλάδα.

Μιλώντας στην αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή, ο αρχιπλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος, Ιωάννης Καραγεωργόπουλος, είχε αναφερθεί συγκεκριμένα στο σημείωμα που δίνουν οι δουλέμποροι στους λαθρομετανάστες.

Σύμφωνα με τον αρχιπλοίαρχο, το σημείωμα περιέχει οδηγίες, του τύπου: «Αν δείτε τα δύσκολα, τρυπήστε τις βάρκες σας με μαχαίρι και οι Έλληνες θα σας σώσουν».

«Έχει βρεθεί αυτό το σημείωμα σε υπήκοο τρίτης χώρας. Τους λένε να προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν αγγλικά, να επαναλαμβάνουν τη λέξη Παλαιστίνη και να λένε ότι το όνομά τους είναι Μοχάμεντ» είπε ο Ι.  Καραγεωργόπουλος αναφερόμενος στην πρακτική των Τούρκων δουλεμπόρων.

Το βίντεο αυτό δικαιώνει απόλυτα τον αρχιπλοίαρχο, και "ξεβρακώνει" γνωστούς "προοδευτικούς" χώρους, οι οποίοι έχουν μάθει να βάλλουν "επί δικαίων και αδίκων" χωρίς αποδεικτικά στοιχέια, και γνώση του εθνικού αυτού προβλήματος, της λαθρομετανάστευσης.

Στη συνέχεια του ρεπορτάζ θα παρατηρήσετε την εμπάθεια του γερμανικού δικτύου της Deutsche Welle το οποίο μιλάει για ανύπακτες κακοποιήσεις λαθρομεταναστών χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχέιο, παρουσιάζει ακόμα και έναν Τούρκο δουλέμπορα ως λαθρομετανάστη. 

Είναι εμφανές ότι οι φιλότουρκοι Γερμανοί, και με φυλετική συγγένεια ως απόγονοι των Ούνων, θέλουν να κατακλυστεί η χώρα και από αλλους πα΄ρανομους μετανάστες, βραχυπρόθεσμα για να έχουν φθηνά εργατικά χέρια στις ετοιμα΄ζομενς Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, και μακροπρόθεσαμ να μας διαλύσουν εθνολογικά, για να μην έχουν στο μέλλον καμμιά αντισταση από γηγενείς.Στην Γερμανία τα "Ράιχ" τα ονειρέυονται πάντα "χιλιόχρονα"

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΜΙΑ ΓΙΑΓΙΑ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ: “Οι Αγγλογάλλοι μα ς κόβανε τα χέρια το ’22 στη Σμύρνη”

“Η Σμύρνη πήρε φωτιά, καίγεται… Εκεί, κορούλα μου, ήταν τα πλοία, τα γαλλικά και τα εγγλέζικα και πήγαινε ο κόσμος μπας και σωθεί. Και τους κόβανε τα χέρια και πέφτανε στη θάλασσα οι κοπέλες και τα παλικάρια”.

Πάνω από 90 χρόνια έχουν περάσει από τον “μαύρο” Σεπτέμβρη του ’22 που η Σμύρνη παραδινόταν στις φλόγες και μαζί της η ζωή χιλιάδων ανθρώπων
που έπρεπε να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς.

Κι όμως, η εικόνα της καιόμενης πόλης δεν “ξεθώριασε” ποτέ στη μνήμη της 96χρονης, σήμερα, Ελευθερίας Ψαλτήρα.

Μικρό παιδί, στην αγκαλιά της μητέρα της τότε, θυμάται σαν χθες τις τελευταίες ώρες που έζησε η οικογένειά της στην “πόλη του πόνου” και το μακρύ ταξίδι, με βάρκες,
μέχρι την Ελλάδα και αφηγείται την προσωπική της “οδύσσεια” στο ΑΠΕ-ΜΠΕ,

από το διαμέρισμά της στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης, δηλώνοντας “μικρασιάτισσα στην καρδιά και το μυαλό”.

Ο παππούς και ο πατέρας της 96χρονης, βλέποντας τις σκηνές φρίκης που εκτυλίσσονταν μετά την κατάρρευση του ελληνικού στρατιωτικού μετώπου, λόγω της αντεπίθεσης των Τούρκων ανταρτών με επικεφαλής τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ,

αποφάσισαν να πάρουν την οικογένεια και μαζί με τα όποια χρήματα είχαν και κάποια απαραίτητα είδη, όπως παπλώματα, να μπουν στα καΐκια και να ξεκινήσουν για τη Θεσσαλονίκη.

“Τα πράγματα είχαν αγριέψει. Τα τρένα κουβαλούσαν πτώματα. Ο πατέρας μου σκέφτηκε να πάρει την οικογένεια του και να φύγουμε μακριά από τη Σμύρνη.

Κρύψανε τα λεφτά τους, πήραν συγγενείς και κουμπάρους και σηκώθηκαν νύχτα και φύγανε. Εγώ ήμουν σχεδόν μωρό. Αρμενίζαμε μέρες με τα κουπιά- τότε δεν υπήρχαν μηχανές, μόνο πανιά” μας λέει η 96χρονη.

“Ο μπαμπάς μου, πριν εγκαταλείψουμε το σπίτι μας στη Σμύρνη, είχε πάρει ένα τσουβάλι λίρες αλλά ήταν χάρτινες, μεγάλες. Τα λεφτά τους τα πήραν και οι υπόλοιποι συγγενείς. Για να ζήσουμε μέσα στα καΐκια καίγανε τις λίρες για να τηγανίσουνε αυγά να φάμε.

Από τα συνολικά πέντε τσουβάλια έμεινε μόνο το ένα, όταν φτάσαμε. Τα άλλα τα κάψαμε στη διαδρομή γιατί νομίζαμε ότι δεν έχουν αξία” θυμάται.

Ύστερα από μια σύντομη στάση στη Μυτιλήνη και μια μεγαλύτερη στη Στυλίδα, η οικογένεια με τα εφτά καΐκια της έφτασε στη Θεσσαλονίκη.

“Μόλις φτάσαμε στην Ελλάδα, κάποια στιγμή οι δικοί μου ήθελαν να δουν εάν περνάνε τα χρήματα που φέρανε από την Τουρκία. Πήγε τότε ο παππούς μου με μια χάρτινη λίρα στον μπακάλη και, όταν είδε πόσα πολλά ρέστα του έδωσε, τρελάθηκε. Γύρισε σπίτι και είπε: “τα λεφτά που φέραμε περνάνε κι εμείς τα κάψαμε…”.

Εκείνα τα καΐκια, με τα οποία ήρθαν από τη Σμύρνη, αποτέλεσαν την “προίκα” της οικογένειας, αφού τα παιδιά της κυρίας Ελευθερίας, όπως και τα εγγόνια της,

συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση κι εργάζονται ως ψαράδες, ενώ η ίδια παραμένει “μικρσασιάτισσα με τα όλα της” παρά το γεγονός ότι λίγα χρόνια απομένουν για να συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής.

“Οι πρόσφυγες με την αποβίβασή τους στο ελεύθερο έδαφος τοποθετούνταν σε καραντίνες. Το Απολυμαντήριο της Καλαμαριάς ήταν η πιο χαρακτηριστική περίπτωση.

Για ένα διάστημα έως το καλοκαίρι του 1923, δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες άφησαν την τελευταία τους πνοή στα λιμοκαθαρτήρια εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών.

Αυτή είναι μια από τις τραγικότερες στιγμές της καταστροφής” λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επίκουρος καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ Ιάκωβος Μιχαηλίδης.

Ωστόσο, όπως αναφέρει ο κ. Μιχαηλίδης, “στην αυγή του 21ου αιώνα, η διαχείριση της προσφυγικής μνήμης είναι το πιο σημαντικό από αυτά που έχουν διατηρηθεί από ένα συγκλονιστικό παρελθόν”.

“Αυτό που ξεκίνησε ως τραύμα στη συλλογική συνείδηση των ανθρώπων και στις διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία θα μπορούσε, σήμερα,

με έναν νηφάλιο τρόπο να χρησιμοποιηθεί ως δείγμα του πόσο ολέθρια μπορεί να είναι τα αποτελέσματα των εθνικισμών και πόσο προοδευτικά μπορούν να ζήσουν δύο κοινωνίες όταν στηρίζονται στις ίδιες αξίες, της καλής γειτονίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων των προσφύγων και εν γένει των πολιτών τους” υπογραμμίζει.

Στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης λειτουργεί το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού, σκοπός του οποίου είναι να συμβάλει στη διατήρηση της μνήμης και την ανάδειξη της ιστορικής “ταυτότητας”.

Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν: τη συγκέντρωση, καταγραφή και μελέτη του σχετικού ιστορικού υλικού καθώς και των προφορικών μαρτυριών, την προβολή αντικειμένων που σχετίζονται με τα ήθη και τα έθιμα των προσφύγων, τη δημιουργία βιβλιοθήκης, τη διοργάνωση εκδηλώσεων κ.α.

“Λαός που δεν έχει μνήμη και δεν ξέρει την ιστορία του δεν μπορεί να βρει το βηματισμό του στο μέλλον. Αντλούμε διδάγματα από το παρελθόν, από αυτές τις μνήμες και διαμορφώνουμε την πορεία μας στο μέλλον. Για εμάς είναι χρέος τιμής να διατηρήσουμε αυτό το αρχείο.

Η έρευνα είναι ανεξάντλητη, έχει ξεκινήσει από εμάς και δεν έχει τελειωμό”, τόνισε ο πρόεδρος του Ιστορικού Αρχείου Προσφυγικού Ελληνισμού, Σωτήρης Γεωργιάδης.

defencenet.gr

ΠΟΛΙΤΙΣΜΌΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΏΠΙΝΑ ΕΡΓΑΛΕΊΑ 400.000 ΕΤΏΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΊΑ!

Και προϊστορικά σιτοβολώνας η Θεσσαλία

Μοτό: Τα κτήματά τους είναι γεμάτα από κοπάδια με πρόβατα και ίππους, ενώ εκατοντάδες δούλοι τα υπηρετούν.
Στη Θεσσαλία αναπτύχθηκε ένας από τους αρχαιότερους πολιτισμούς της Ευρώπης. Εργαλεία της Παλαιολιθικής περιόδου που βρέθηκαν στη Ροδιά, κοντά στη Λάρισα, χρονολογούνται από 200.000-400.000 χρόνια π.Χ. Άλλα ευρήματα, για παράδειγμα, στην περιοχή της λίμνης Πλαστήρα και στις όχθες του Πηνειού, που χρονολογούνται από το 50000 έως το 3ΟΟ00 π.Χ., τεκμηριώνουν την ανθρώπινη δραστηριότητα κατά τη Μέση Παλαιολιθική εποχή. Με τις ανασκαφές στο σπήλαιο της Θεόπετρας Τρικάλων, διαπιστώθηκε η συνεχής ανθρώπινη παρουσία από την παλαιολιθική έως τη νεολιθική εποχή, η οποία ξεκίνησε με το τέλος των παγετώνων στην Ευρώπη, διήρκεσε από την 7η έως την 4η χιλιετηρίδα π.Χ. και συνδέθηκε, όπως προαναφέρθηκε, με την έναρξη της άσκησης της γεωργίας από τον άνθρωπο. Αυτά αναφέρουν σε σχετική εργασία η Στέλλα Γαλανοπούλου-Σενδουκά, τέως καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και η Ελένη Κ. Κοντσιώτου τέως επίσης διευθύντρια του Ινστιτούτου Κτηνοτροφικών Φυτών και Βοσκών Λάρισας, οι οποίες εξετάζουν τη γεωργία και τον πολιτισμό στη Θεσσαλία.

Προϊστορική-κλασική περίοδος
Με τη διάρρηξη των Τεμπών και την απόσυρση των υδάτων, της τέως Θεσσαλικής λίμνης, στον
Θερμαϊκό κόλπο (~7000 π.Χ.), σχηματίζεται, αναφέρουν οι ερευνήτριες, η «πλατυτάτη» και «ευφορωτάτη» θεσσαλική γη, αναφέρουν οι ερευνήτριες, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη πεδιάδα της Ελλάδος.
Ακολουθεί η «πεδινή Νεολιθική περίοδος» όπου οι παλαιοί Θετταλοί αρχίζουν να κατεβαίνουν από τα όρη στις πεδιάδες εποχιακώς ή για μόνιμη εγκατάσταση, κυρίως στους γηλόφους, τις γνωστές μαγούλες. Έτσι η Θεσσαλία, η οποία από την εποχή του Δευκαλίωνα ήταν γνωστή για τους ίππους και τους ανδρείους ιππείς, γίνεται πλέον περιώνυμη και για τον σιτοβολώνα της, με αποτέλεσμα να κατοικηθεί πυκνότατα από τη λίθινη εποχή, όπως μαρτυρούν οι πρώτες νεολιθικές ακροπόλεις της προϊστορικής Ελλάδος (6000π.Χ.-3000π.Χ.).

Ακμή
Η ακμή της γεωργίας στη Θεσσαλία, κατά τη Νεολιθική περίοδο, τεκμηριώνεται και από τους σπόρους σιταριού και
κριθαριού που βρέθηκαν στην Άργισσα Λαρίσης και στο Σέσκλο Μαγνησίας και αποτελούν ένδειξη υψηλού πολιτισμού αντίστοιχου των πρώτων παγκοσμίως οικισμών Μεσοποταμίας. Οι οικισμοί στην Άργισσα και το Σέσκλο αποτελούν τους πρώτους οικισμούς στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Η ακμάζουσα γεωργοκτηνοτροφία απλώνεται, σταδιακά, από τις Θεσσαλικές μαγούλες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κατά την εποχή του χαλκού (4.000 π.Χ.-1.100 π.Χ.), με τις μεγάλες πολιτιστικές εξελίξεις στον Ελλαδικό χώρο, δημιουργούνται και νέες εγκαταστάσεις στη Θεσσαλία. Περί τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. η Θεσσαλία, επισημαίνουν, είναι μία περιφέρεια των μεγάλων γαιοκτημόνων στις αυλές των οποίων φιλοξενούνται ποιητές και διανοούμενοι. Τα κτήματα τους είναι γεμάτα από κοπάδια με πρόβατα και ίππους, ενώ εκατοντάδες δούλοι τα υπηρετούν. Τα σημάδια όμως της ολιγαρχίας είναι έντονα.
Διχόνοιες

Οι διχόνοιες, ανάμεσα στις εξέχουσες οικογένειες, οδήγησαν σε πολέμους για την κατάργηση του απολυταρχικού αξιώματος των Θεσσαλών Βασιλέων. Το αποτέλεσμα ήταν να καταργήσει το Ομοσπονδιακό κράτος και να γίνει η περίφημη Θεσσαλική Ομοσπονδία, ονομαζόμενη «Κοινό των Θεσσαλών», με έδρα τη Λάρισα, που συνέβαλε ώστε να γνωρίσει η Θεσσαλία μεγάλη ακμή σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα μεταξύ του 5ου και 1ου αιώνα π.Χ.. Οι εμφύλιοι πόλεμοι των Ρωμαίων κατά τους 2 τελευταίους αιώνες πριν την έναρξη της Βυζαντινής περιόδου (323 μ.Χ.), έφεραν μεγάλες καταστροφές στις περιουσίες και στη γεωργία των Θεσσαλών, λόγω της εγκατάλειψης των αγρών και της ανασφάλειας των κατοίκων που μετακομίζουν στις ορεινές περιοχές. Αποτέλεσμα ήταν η έλλειψη σιταριού και άλλων προϊόντων. Με το τέλος των πολέμων, η Θεσσαλία αναπτύσσει και πάλι αξιόλογη ευημερία, χάρη στους ακάματους Θεσσαλούς, που καλλιεργούν και πάλι τους εύφορους αγρούς.

πηγη

«Μίλησαν» οι έρευνες για πετρέλαιο

Στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης βρίσκονται πλέον τα στοιχεία από τις σεισμικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στον θαλάσσιο χώρο της Δυτικής Ελλάδας και της Νότιας Κρήτης.

Οι έρευνες της νορβηγικής εταιρείας PGS ολοκληρώθηκαν εντός χρονοδιαγραμμάτων και τα αποτελέσματα έχουν περάσει πλέον στη βάση δεδομένων του ΥΠΕΚΑ, ενώ από τον Φεβρουάριο θα μπορούν να τα προμηθεύονται οι ενδιαφερόμενες πετρελαϊκές εταιρείες.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γιάννης Μανιάτης, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «από την προκαταρκτική αξιολόγηση των δεδομένων προκύπτουν ενδιαφέρουσες γεωλογικές δομές που παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες με ανάλογες δομές σε περιοχές που ήδη παράγουν υδρογονάνθρακες σε γειτονικές χώρες, πιο συγκεκριμένα στη Νοτιοανατολική Ιταλία και στην Αλβανία».

Από την άλλη πλευρά, ο κ. Μανιάτης ήταν αρκετά προσεκτικός στις διατυπώσεις του αναφορικά με την ποιότητα των σεισμικών δεδομένων για την περιοχή νοτίως της Κρήτης εξαιτίας των λεπτών χειρισμών που απαιτούνται στις συνεννοήσεις με την Αίγυπτο.

Σκοπός της Αθήνας είναι πλέον «να πωλήσει» τα δεδομένα στους ενδιαφερόμενους και να προχωρήσει στον επόμενο γύρο παραχωρήσεων. Το θέμα των παραχωρήσεων συζητήθηκε και σε συνάντηση που είχε ο κ. Μανιάτης με εκπροσώπους της PGS αλλά και του γαλλικού οίκου BEICIP που λειτουργεί συμβουλευτικά προς την ελληνική κυβέρνηση.

Ο όγκος των δεδομένων είναι εντυπωσιακός. Η βάση δεδομένων με την ονομασία «Greece MegaProject» πληροί όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές και περιλαμβάνει 12.500 χιλιόμετρα νέων σεισμικών δεδομένων, 9.000 χιλιόμετρα υφιστάμενων γραμμών στις οποίες έγινε επανεπεξεργασία, καθώς και άλλα 9.000 χιλιόμετρα πρόσθετων γραμμών, τα οποία έχουν ρυθμιστεί για να συνδυάζονται με τα υπόλοιπα δεδομένα.

Παράλληλα, πέραν της βάσης δεδομένων στην Αθήνα, θα λειτουργήσει αντίστοιχες βάσεις δεδομένων (data rooms) σε Λονδίνο, Χιούστον και Όσλο. Άλλωστε, στις αρχές Φεβρουαρίου (4-7/2), η Ελλάδα θα συμμετάσχει στο παγκόσμιο συνέδριο του Χιούστον (ΝΑΡΕ 2014), το οποίο και θεωρείται το επίσημο «βήμα» που δίδεται σε δημόσιες αρχές κρατών για να παρουσιάσουν τις δραστηριότητές τους στην έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Τέλος, ο κ. Μανιάτης απέστειλε επιστολή και ενημερωτικό υλικό σε όλες τις ξένες πρεσβείες στην Αθήνα με σκοπό να κινητοποιήσει το επενδυτικό ενδιαφέρον.

iefimerida.gr

Πως τα ξένα συμφέροντα "εξόντωσαν" τον επιστήμονα-επιχειρηματία που ανακάλυψε το πετρέλαιο στο Κερί Ζακύνθου (Bίντεο)

Πριν από 40 χρόνια αποδείχθηκε περίτρανα ότι στη Δυτική Ελλάδα υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου. Διαβάστε την απίστευτη ιστορία ενός Έλληνα επιστήμονα, του χημικού Σωτήρη Σοφιανόπουλου και εξάγετε τα δικά σας συμπεράσματα…


ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - Αξίζει να το διαβάσετε! 

Ο Σωτήριος Σοφιανόπουλος γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα. Το 1956 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αναβρύτων. Σπούδασε Χημικός στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Πολυτεχνείο Darmstadt της Γερμανίας. Διετέλεσε επί τετραετία Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων φοιτητών στη Γερμανία. Επί 11 χρόνια διετέλεσε Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας ΧΡΩΠΕΙ. Ειδικεύτηκε στην αναπτυξιακή έρευνα και τεχνολογία και μεταξύ άλλων κατασκεύασε τα πρώτα ελληνικά όπλα μετά το 1974. Είχε ξεκινήσει και την κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων αλλά για διαφόρους λόγους (!) η παραγωγή σταμάτησε... Στα εργαστήρια της ΧΡΩΠΕΙ ο Σοφιανόπουλος συνέθεσε και το προωθητικό υγρό πυραύλων Υδραζίνη. Στα ναυπηγεία Αυλίδος κατασκεύασε τορπιλακάτους που όμως η προσπάθεια για διαφόρους λόγους (!) δεν συνεχίστηκε... 

Προσκλήθηκε από τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή να υποβάλει "οικονομικό υπόμνημα". Για λογαριασμό του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης έφερε σε πέρας υλικό εφαρμοσμένης έρευνας υψηλοτάτης τεχνολογίας με άκρως απόρρητη σύμβαση, το οποίο χαρακτηρίστηκε εθνικό θέμα υψίστης ασφάλειας, αλλά ποτέ δεν προσκλήθηκε στις δοκιμές... (!) Το 1972 απέδειξε ότι η σόγια ευδοκιμεί στη χώρα μας αλλά ναυάγησαν οι προσπάθειες του για βιομηχανική εκμετάλλευση... Κατασκεύασε το πρώτο εργοστάσιο παρασκευής πρωτεϊνούχων αλεύρων υψηλής περιεκτικότητας σε οξέα. Την τεχνολογία ζήτησε εκτός των άλλων κρατών και η Βουλγαρία με ανταλλαγή τεχνολογίας παραγωγής κιτρικού οξέος, αλλά το κράτος δεν επέτρεψε τη συνεργασία αυτή και διέταξε το κλείσιμο του εργοστασίου. (!) Το 1977 παρήγαγε το πρώτο ελληνικό πετρέλαιο στο Κερί Ζακύνθου και κατέληξε στα δικαστήρια κατηγορούμενος από την κρατική μηχανή, παρόλο που είχε πάρει δύο άδειες γι' αυτό τον σκοπό... (!) 

ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ 

Τα μυρίστηκαν πρώτοι οι Αγγλοι το 1927, τα δοκίμασε το πολεμικό μας ναυτικό το 1928, η ιδιωτική τους εκμετάλλευση άρχισε το 1965 και η ζωή τους έκλεισε το 1979. Μία απίστευτη περιπέτεια του πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩΠΕΙ.
Πρώτοι οι Άγγλοι μυρίστηκαν το πετρέλαιο της Ζακύνθου και πολύ αργότερα οι αναθυμιάσεις οδήγησαν εκεί και τη μύτη ενός επιχειρηματία: του ιδιοκτήτη της διαλυμένης σήμερα βιομηχανίας ΧΡΩΠΕΙ, Σωτήρη Σοφιανόπουλου.
• Το 1927 η αγγλική εταιρεία «NEAR EAST PETROLEUM COMPANY» έρχεται στη Ζάκυνθο, για να μελετήσει τις δυνατότητες αντλήσεως πετρελαίου. Δεν γίνεται όμως εντατική άντληση, των φρεατίων, γιατί λείπουν τά επαρκή μηχανήματα και οι δεξαμενές. 

• Το 1928, η ελληνική κυβέρνηση στέλνει το τορπιλοβόλο «Πέργαμος» για να κάνει δοκιμές καύσεως. Η έκθεση που συντάσσεται καταλήγει σε ένα αισιόδοξο συμπέρασμα: «Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι τ' αποτελέσματα των δοκιμών ήσαν ικανοποιητικά». 

• Το 1965, ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Ζάκυνθο και μαθαίνει ότι στο Κερί, σ' ένα βάλτο 1.000 στρεμμάτων, υπάρχει πετρέλαιο! Τα χρόνια της δικτατορίας αποφασίζει να ασχοληθεί επιχειρηματικά με την υπόθεση της Ζακύνθου. Η χούντα είχε τότε παραχωρήσει άδεια για γεωτρήσεις στην αμερικανική εταιρεία ANCAR OIL. Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος συναντιέται στα γραφεία της ΧΡΩΠΕΙ με τον ελληνικής καταγωγής πρόεδρο της ΑΝΚΑΡΟΪΛ Στερτζ (Στέργιου), καταλήγουν σε συμφωνία και αποφασίζεται να γίνει το συντομότερο γεώτρηση βάθους 2.500 μέτρων: 

«Η ΑΝΚΑΡΟΪΛ και η ΧΡΩΠΕΙ θα είχαν ποσοστά επί της παραγωγής και της εκμετάλλευσης του πετρελαίου. Παρασκευή, θα ερχόταν ξανά ο Στερτζ για να υπογράψουμε τη σύμβαση και την Τρίτη γίνεται το πραξικόπημα στην Κύ­προ. Ο Στερτζ δεν έρχεται και βέβαια η σύμβαση ναυαγεί. Γίνονται τα γνωστά, έρχεται η μεταπολίτευση και εγώ εξακολουθώ να ενδιαφέρομαι για τα πετρέλαια. Επισκέπτομαι τον καθηγητή Ζάχο, διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΠ (Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου). Πραγματικά, στέλνει στη ΧΡΩΠΕΙ την άδεια να προχωρήσω τις εργασίες στο Κερί». 


• Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος πηγαίνει στη Ζάκυνθο και στήνει εκεί ένα κανονικό εργοτάξιο επανδρωμένο με μηχανικούς και τεχνικούς της ΧΡΩΠΕΙ.
«Η μεγαλύτερη γεώτρηση που είχα κάνει ήταν βάθους 120 μέτρων το περισσότερο, όμως, πετρέλαιο έβγαινε από μια των 18 μέτρων. Πετρέλαιο χωρίς υδρόθειο, με βάση τη νάφθα. Έφτασα να βγάζω, ανάλογα με τις υδροστατικές πιέσεις, μέχρι και 70 βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα. Για μήνες ολόκληρους τα πετρελαιοκίνητα φορτηγά της ΧΡΩΠΕΙ κινούνταν με αυτό το καύσιμο, ενώ επί χρόνια μου ζητούσαν να τους πω το μυστικό - πώς δηλαδή, κατάφερα να βγάλω ντίζελ σε πρώτη φάση χωρίς διυλιστήριο!». 

Ο δραστήριος επιχειρηματίας ζητά από το υπουργείο Βιομηχανίας άδεια εκμεταλλεύσεως: 

«Έτρεχα από το υπουργείο Βιομηχανίας στη ΔΕΠ και τούμπαλιν. Σ' αυτά τα δρομολόγια με κορόιδευαν όλοι μαζί. Τράβηξα μια εταιρεία στη Ζάκυνθο και πουλούσα το πετρέλαιο που έβγαζα με κανονικό τιμολόγιο στη ΧΡΩΠΕΙ».
• Η δουλειά στο Κερί κρατάει δύο χρόνια και σταματάει με τη σύλληψη του Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Όπως υποστηρίζει ο ίδιος:
«ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε ζητήσει από τον υπουργό Βιομηχανίας να μου δοθεί άδεια εκμεταλλεύ­σεως, αντ' αυτού μια ωραία πρωία έρχονται στο Κερί και με συλλαμβάνουν ως παραβάτη του νόμου επειδή παράγω αργό πετρέλαιο». 

• Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος δικάζεται τον Μάιο του 1979 και αθωώνεται. Με δικαστική απόφαση, όμως, αναστέλλονται οι δύο άδειες που είχε για παραγωγή πετρελαίου. Από τότε, κανείς δεν ασχολήθηκε πια με τα πετρέλαια της Ζακύνθου. Η περιοχή αναδίδει ακόμα τη μυρωδιά του πετρελαίου και ο βάλτος βουλιάζει στα περασμένα υγρά γυαλιστερά μεγαλεία.
Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος υποστηρίζει από τότε ότι εσκεμμένα σκέπασαν την υπόθεση και κατηγορεί όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης ότι παραδίδουν τον εθνικό πλούτο της χώρας στις πολυεθνικές... 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ VIDEO ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ... 


 
ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...
 
πηγή

Το 95% των ασθενειών θεραπεύει η πυθαγόρεια διατροφή!

Ολίγα Περί Πυθαγόρειας Διατροφής: Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».

Tις αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη. Κι εδώ, όπως θα δούμε, μας εντυπωσιάζει ο νόμος της αναλογικότητας!

Τα Κόκκινα Φασόλια: πραγματικά μπορούν να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας - και μοιάζουν ακριβώς όπως τα ανθρώπινα νεφρά.

Το Καρύδι: μοιάζει με έναν μικρό εγκέφαλο, ένα αριστερό και ένα δεξί ημισφαίριο, τον άνω και κάτω εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Τα καρύδια βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εγκεφαλική λειτουργία.

Το Καρότο: Η διατομή του καρότου μοιάζει με το ανθρώπινο μάτι. Τα καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος στα μάτια και ενισχύουν γενικά την λειτουργία των ματιών.

Τα σύκα: υποκαθιστούν τους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των αρσενικών(+) σπερματοζωαρίων, καθώς αυξάνουν και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, για βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.

Το Σέλινο: μοιάζει με τα οστά. Το σέλινο στοχεύει ειδικά στην ενδυνάμωση και την αντοχή των οστών. Τα τρόφιμα με νάτριο, όπως το σέλινο τροφοδοτεί με τα απαραίτητα, τις σκελετικές ανάγκες του σώματος.

Το Αβοκάντο: στοχεύει στην υγεία και στη καλή λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας. Τα Αβοκάντο βοηθούν τις γυναικείες ορμόνες να έλθουν σε ισορροπία, να ρίξει ανεπιθύμητο βάρος μετά τη γέννηση, και την αποτροπή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Τα μανιτάρια: Τα μανιτάρια μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.

Τα σταφύλια: Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.

Ginger (η πιπερόριζα): Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η υποβοήθηση της πέψης, ενώ είναι επίσης μια δημοφιλής θεραπεία για κινητικά προβλήματα-ασθένειες.

Οι Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μοιάζουν με το πάγκρεας και πράγματι επιφέρουν ισορροπία το γλυκαιμικό δείκτη των διαβητικών.

Τα κρεμμύδια: Βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τις τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

Το σκόρδο: Βοηθάει στην απομάκρυνση άχρηστων υλικών και τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες από το σώμα.

Το λεμονι: ειναι ενα θαυματουργο προιον στο να σκοτωνει τα καρκινογονα κυτταρα. ειναι 10000 φορες ισχυροτερο απο την χημειοθεραπεια, δοκιμασμενο σε καρκινους ολων των μορφων. επιπλεον το θεωρουν σαν εναν παραγοντα αντιμικροβιακου ευρεος φασματος, κατα των μολυνσεων των βακτηριδιων και ογκων, ικανο στην καταπολεμηση των εσωτερικων παρασιτων και σκουληκιων, ρυθμιστη τη υψηλης αρτηριακης πιεσης, ειναι αντικαταθλιπτικο και καταπολεμα το αγχος και τις νευρικες διαταραχες. Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο.

Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων. Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό.

Τα αμύγδαλα: Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 . Β17 και ιχνοστοιχεία. Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης. Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.

Πηγή: www.thesecretrealtruth.blogspot.com

Συλλογή προσωπικών δεδομένων. Προσοχή!!!!

Απίστευτο και όμως αληθινό. Κάποιοι μαζεύουν υπογραφές. 

Έχουν ξαμοληθεί, χτυπάνε πόρτες. Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξετάσω και να πέσω στο λούκι να συζητάω αν έχουν ή δεν έχουν 600δις. 

Αυτό που προσέχει ο καθένας, όποιος τουλάχιστον διαθέτει στοιχειώδη νοημοσύνη είναι ότι στο παρακάτω έγγραφο ζητάνε λεπτομερέστατα στοιχεία ταυτότητας. Α.Φ.Μ. και υπογραφή. 

Η αιτιολογία είναι ότι: θα πάμε σε δικαστήριο να αναγνωρίσει το ποσόν και θέλουμε στοιχεία των εναγόντων. Ερώτηση: Γιατί πριν το δικαστήριο; 

Επειδή δεν έχω χωνέψει ακόμα ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί ηλίθιοι σε τόσο μικρή χώρα, έβαλα δικό μου να ρωτήσει δικαστικό. Έπεσε απ' τα σύννεφα ο άνθρωπος. - Ακόμα και αν στέκει ότι θα πάνε σε δικαστήριο, το ΑΦΜ γιατί το ζητάνε; Είπε. Το ΑΦΜ δεν το ζητάει κανένα ελληνικό δικαστήριο. 

Πάμε παρακάτω. Ποιός δίνει πλήρη στοιχεία σε κάποιους που έχουν καταδίκες για: απάτες, πλαστογραφία, αρχαιοκαπηλία; 

Και όμως οι καθυστερημένοι είναι αμέτρητοι. Πάρα πολλοί, τόσοι που με κάνει πια να αναρωτιέμαι αν αξίζει τελικά αυτός ο λαός να σωθεί. 

Δύο απλά πράγματα που μπορείτε να πάθετε δίνοντας πλήρη στοιχεία. 

1) Ο πλαστογράφος φτιάχνει μια ταυτότητα με τα στοιχεία σας και τη φωτογραφία του και κάνει αμέτρητες απάτες ή παίρνει δάνειο στο όνομά σας. 

2) Το δεύτερο ούτε που το είχα φανταστεί. Μου το είπε φίλος σε συζήτηση: δεν κάνει απάτες, μαζεύει ένα εκατομμύριο υπογραφές και τις πουλάει στην ΜΙΤ ή αν είναι πιο μάγκας σε κυκλώματα δουλεμπορίας. Μαζεύει τρελλά λεφτά. Αμέσως μετά μπαίνουν ένα μύριο νόμιμοι μετανάστες. Νόμιμοι γιατί θα έχουν την ταυτότητα και το ΑΦΜ κάποιου πολύ μαλάκα Ελληναρά. Εθνοαποδόμηση σε χρόνο dt.  

Το έγγραφο παρακάτω, κάποιοι αρκετά ηλίθιοι να νομίζουν ότι θα τη γλυτώσουν ξαπλωμένοι στο καναπέ χωρίς να κουνήσουν δαχτυλάκι ήδη το έχουν υπογράψει. Δυστυχώς..

http://www.collectors.gr

Μάχη στα Κούναξα και Κάθοδος των Μυρίων

Το 404 πέθανε ο βασιλιάς της Περσίας Δαρείος Β΄. Η σύζυγός του Παρύσατις, που ήταν γυναίκα ικανότατη και ραδιούργα, δεν αγαπούσε τον πρωτότοκο γιο της τον Αρταξέρξη, αλλά το νεώτερο τον Κύρο, που τον είδαμε να διορίζεται στα τελευταία χρόνια του πελοποννησιακού πολέμου ηγεμόνας στις δυτικές παραλίες της Μικράς Ασίας και να συντελεί με την πιστή του συμμαχία προς τους Σπαρτιάτες στον οριστικό τους θρίαμβο.

 

Σ' αυτό τον Κύρο ήθελε η Παρύσατις να μεταβιβάσει το θρόνο αλλά ο Δαρείος Β' πέθανε πριν τον διορίσει διάδοχο και έτσι κατέλαβε την εξουσία ο Αρταξέρξης Β' που ονομάστηκε Μνήμων. Ο Κύρος όμως δεν παραιτήθηκε από τις αξιώσεις του.

 

Προπαντός στηριζόταν στην αρχή που ίσχυε πολλές φορές στους Πέρσες, και στην οποία είχε στηριχτεί και άλλοτε ο Ξέρξης, ότι δηλαδή αυτός που γεννήθηκε ενώ βασίλευε ο πατέρας του προτιμάται από εκείνον που γεννήθηκε πριν.

 

Έπειτα είχε βοηθό τη μητέρα του Παρύσατι και έλπιζε να τον βοηθήσουν και οι παλιοί του σύμμαχοι οι Λακεδαιμόνιοι. Για να πετύχει πιο σίγουρα, φανέρωσε τις αξιώσεις του μόνο αφού συγκέντρωσε στη σατραπεία του σοβαρή δύναμη.

 

Αλλά τα σχέδια του δε διέφυγαν την προσοχή του Αλκιβιάδη που μετά τη νίκη στους Αιγός ποταμούς, επειδή δεν ένοιωθε ασφαλής στη Θρακική χερσόνησο, είχε καταφύγει στη Φρυγία κοντά στον Φαρνάβαζο και από εκεί παρατηρώντας από κοντά τα γεγονότα, κατάλαβε τι σκέφτεται ο Κύρος και ανακοίνωσε τις υπόνοιες του στο Φαρνάβαζο και θέλησε μάλιστα να πάει και στα Σούσα, στον Αρταξέρξη, για να αναμιχθεί πάλι στα πράγματα.

 

Αλλά δεν πρόφτασε να το κάνει, γιατί η Σπάρτη, που πληροφορήθηκε τους σκοπούς του, απαίτησε από το Φαρνάβαζο να τον θανατώσει.

 

Ο Φαρνάβαζος αν και συνδεόταν με αυτόν με το δεσμό της φιλοξενίας, φοβήθηκε να παρακούσει τους Λακεδαιμόνιους, που ήταν τότε παντοδύναμοι, και έστειλε δολοφόνους στο σπίτι του Αλκιβιάδη, οι οποίοι αφού τον περικύκλωσαν τον σκότωσαν.

 

Ώστε, ο Αλκιβιάδης πέθανε με τον τρόπο που του άξιζε, γιατί κάνοντας τόσες προδοσίες στη ζωή του, την τέλειωσε με προδοσία του τελευταίου του προστάτη. Ο Κύρος παρ' όλα αυτά συμπλήρωσε τις ετοιμασίες του.

 

Ιδιαίτερα όταν έφτασε κοντά του, ο Κλέαρχος ο αρμοστής του Βυζαντίου βοήθησε όσο μπορούσε να συγκεντρωθεί κρυφά στράτευμα, γιατί η αποκατάσταση της ειρήνης στην κύρια Ελλάδα άφησε χωρίς δουλειά πολλούς άντρες που αγαπούσαν τον κίνδυνο και ο Κύρος είχε χρήματα και οι πολλές ανωμαλίες που συνέβαιναν στις πόλεις της Ασίας δικαιολογούσαν τη συγκέντρωση στρατευμάτων.

 

Έτσι με την πρόφαση ότι εκστρατεύει εναντίον των Πισιδών πειρατών, συγκέντρωσε όλα του τα στρατεύματα στις Σάρδεις και από εκεί ξεκινώντας το 401, πέρασε στο Ικόνιο, στην Ταρσό και την Ισσό, όπου βρήκε το ναύαρχο Πυθαγόρα που είχε σταλεί από τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι αποφάσισαν να υποστηρίξουν την επιχείρηση του Κύρου, ελπίζοντας ότι, αν υπερισχύσει, θα τους βοηθήσει περισσότερο από πριν.

 

Ο ελληνικός αυτός στόλος και άλλος αιγυπτιακός, που ήλθε επίσης για να βοηθήσει τον Κύρο, εμπόδισαν ο πρώτος το σατράπη της Κιλικίας και ο δεύτερος το σατράπη της Συρίας να αντισταθούν από την αρχή στην εκστρατεία του Κύρου.

 

Επίσης προστέθηκαν 700 οπλίτες Λακεδαιμόνιοι με επικεφαλής το Χειρίσοφο στον πεζικό στρατό του Κύρου, που έφτασε χωρίς εμπόδια μέχρι τον Εύφράτη, πέρασε στην αριστερή του όχθη και έφτασε στην πεδιάδα Κούναξα, όπου τον περίμενε ο Αρταξέρξης. 

 

Ο βασιλιάς, που είχε μάθει έγκαιρα τον κίνδυνο που τον απειλούσε, είχε προετοιμάσει στρατό, που αν δεν είναι υπερβολικά όσα λέγονται, ξεπερνούσε το 1.000.000 άντρες.

 

Ο Κύρος μπορούσε να αντιπαρατάξει μόνο 10.400 οπλίτες και 2.500 πελταστές, συνολικά 12.900 Έλληνες απ' όλα τα μέρη, Λάκωνες, Αρκάδες, Αθηναίους, Θεσσαλούς και άλλους, και 100.000 Ασιάτες.

 

Στη μάχη που έγινε στά Κούναξα το Σεπτέμβρη του 401, έπεσε ο Κύρος και τα ασιατικά στρατεύματά του τράπηκαν σε φυγή.

 

Μόνο οι Έλληνες νίκησαν στη θέση που παρατάχτηκαν και αφού απέκρουσαν την απαίτηση του βασιλιά να παραδώσουν τα όπλα, αποφάσισαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, όπως ήταν συνταγμένοι σώζόντας τα όπλα και την τιμή τους:

 

Αυτή είναι η αείμνηστη κάθοδος των μυρίων, που την περίγραψε ο στρατηγός της Ξενοφών στη συγγραφή του, πού επιγράφεται «Κύρου ανάβασις».

 

Οι Έλληνες δεν επέστρεψαν από τον ίδιο δρόμο που πήγαν με τόν Κύρο, αλλά βάδισαν μέσα από τη Μεσοποταμία, τη Μηδία, την Αρμενία προς τα νότια παράλια του Ευξεινου πόντου, για να πάνε από κει στη Θράκη.

 

Οι Πέρσες, που δεν τολμούσαν να τους επιτεθούν, προσποιήθηκαν στην αρχή ότι είναι πρόθυμοι να διευκολύνουν την επιστροφή τους, μέχρι που προσείλκυσαν με απάτη τον Κλέαρχο και όλους σχεδόν τους ανώτερους αξιωματικούς στο στρατόπεδό τους και τους θανάτωσαν.

 

Πίστεψαν ότι αν στερηθεί ο στρατός τους ηγεμόνες του, θα απελπιστεί και θα παραδώσει τα όπλα ή τoυλάχιστον θά διαλυθεί. Δεν ήξεραν όμως από τι ευγενικά στοιχεία απoτελoύνταν συνήθως τα ελληνικά τάγματα καί από τι θαυμαστή πειθαρχία διέπονταν.

 

Οι μύριοι για μια στιγμή μόνο τα έχασαν, αμέσως συνήλθαν και εκλέξαν νέους στρατηγούς ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Ξενοφών, που ως τότε παρακολουθούσε το στρατό σαν απλός εθελοντής, αλλά τώρα ανέλαβε ουσιαστικά την αρχηγία που τυπικά μόνο είχε ο Χειρίσοφος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και πράγματι κατόρθωσε με εξαιρετική υπομονή και με τακτική κατάλληλα προσαρμοσμένη στις διάφορες περιστάσεις και χώρες να οδηγήσει τους Έλληνες μέσα σε τέσσερις μήνες, στην Τραπεζούντα, στη μέση του χειμώνα, μέσα σε άγριους τόπους, άγνωστους και χιονοσκέπαστους, ανάμεσα σε εχθρικούς λαούς, μέσα σε αδιάκοπες προδοσίες των επιτρόπων της περσικής κυβερνήσεως, χωρίς γεωγραφικό χάρτη, χωρίς μηχανικούς για την κατασκευή γεφυρών, με ένα λόγο χωρίς κανένα βοήθημα απ' αυτά που έχουν οι νεώτεροι στρατοί.

 

Αξίζει να σημειωθεί και το βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα από το οποίο εμπνέονταν τα ελληνικά αυτά τάγματα.

 

Το αίσθημα αυτό που εκδηλωνόταν με ευλάβεια από τον Ξενοφώντα, υπήρξε ένα από τα κυριότερα στηρίγματα του στρατού στις μεγάλες δοκιμασίες που πέρασε. Γιατί από την Τραπεζούντα έφτασε στη Θράκη, μέσω της Βιθυνίας, σε άλλους τέσσερους μήνες.

 

Το πιο θαυμαστό απ' όλα σ' αυτή τη δωδεκάμηνη πορεία από τα παράλια της Μικράς Ασίας στα Κούναξα, από τα Κούναξα στην Τραπεζούντα και από την Τραπεζούντα στη Θράκη, είναι ότι ο στρατός έχασε μόνο τη μισή από την αρχική του δύναμη.

 

Ο Ξενοφών που επέστρεψε μετά από λίγο στην Ελλάδα και παρακολούθησε το φίλο του βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο στην εκστρατεία του εναντίον των Περσών, εξορίστηκε από τους Αθηναίους, που έγιναν τότε φίλοι του Πέρση βασιλιά.

 

Αργότερα εγκαταστάθηκε σ' ένα κτήμα κοντά στην Ολυμπία που ή το αγόρασε ή του το έκαναν δώρο οι Σπαρτιάτες και εδώ και στην Κόρινθο που έζησε αργότερα και όπου πέθανε το 455 σε ηλικία 90 χρονών, έγραψε το μεγαλύτερο μέρος της συγγραφής του. Αλλά εκείνο που τον έκανε αθάνατο είναι η ηγεμονία του στην κάθοδο των μυρίων.

 

Μια μικρή ομάδα ανθρώπων στα βάθη της Ασίας, περιστοιχισμένη από χιλιάδες βαρβάρους, χωρίς να έχει να ελπίζει βοήθεια από πουθενά και χωρίς ηγεμόνες, κατόρθωσε πολεμώντας αδιάκοπα μέσα σε οκτώ μήνες να επιστρέψει στην πατρίδα με τα όπλα στα χέρια, πόσο καταπληκτικό θέαμα!

 

Τι είναι η θρυλική κάθοδος του Μορώ μέσα στη Γερμανία αν συγκριθεί μ' αυτό το γεγονός; Ή τι η επιστροφή των Γάλλων από τη Ρωσία, που έπαθαν πλήρη πανωλεθρία;

 

Τι λοιπόν έλειπε από το έθνος, που είχε τέτοιους στρατιώτες, τέτοιους στρατηγούς, τέτοια πειθαρχία, τέτοια ηθική υπεροχή, για να κυριαρχήσει και υλικά στον κόσμο πάνω στον οποίο κυριάρχησε ηθικά; 

 

Έλειπε η πολιτική ενότητα, που χωρίς αυτή, στον πολιτικό βίο των εθνών, χάνονται τα πιο θαυμαστά προτερήματα, η πολιτική ενότητα που δεν έπαψαν να την επιδιώκουν οι πρόγονοί μας, αλλά δεν την απόκτησαν ούτε στην πρώτη περίοδο της ιστορίας τους, ούτε με την ηγεμονία της Σπάρτης, ούτε με την ηγεμονία των Θηβαίων.

 

(Κ. Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους)

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr